Latin core word #310 · verb · 51 times in the New Testament
sēminō
SAY-mih-nohsēminō, sēmināre, sēmināvī, sēminātum — sow
- 1st conjugation (from sēmen ‘seed’).
- quī sēminat ‘the one who sows’.
Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.
Indicative active
| Present | Imperfect | Future | Perfect | Pluperfect | Future perfect | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sg | sēminō | sēminābam | sēminābō | sēmināvī | sēmināveram | sēmināverō |
| 2 sg | sēminās | sēminābās | sēminābis | sēmināvistī / sēmināstī | sēmināverās | sēmināveris |
| 3 sg | sēminat | sēminābat | sēminābit | sēmināvit | sēmināverat | sēmināverit |
| 1 pl | sēmināmus | sēminābāmus | sēminābimus | sēmināvimus | sēmināverāmus | sēmināverimus |
| 2 pl | sēminātis | sēminābātis | sēminābitis | sēmināvistis | sēmināverātis | sēmināveritis |
| 3 pl | sēminant | sēminābant | sēminābunt | sēmināvērunt | sēmināverant | sēmināverint |
Subjunctive active
| Present | Imperfect | Perfect | Pluperfect | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sg | sēminem | sēminārem | sēmināverim | sēmināvissem |
| 2 sg | sēminēs | sēminārēs | sēmināverīs | sēmināvissēs |
| 3 sg | sēminet | sēmināret | sēmināverit | sēmināvisset |
| 1 pl | sēminēmus | sēminārēmus | sēmināverīmus | sēmināvissēmus |
| 2 pl | sēminētis | sēminārētis | sēmināverītis | sēmināvissētis |
| 3 pl | sēminent | sēminārent | sēmināverint | sēmināvissent |
Indicative passive
| Present | Imperfect | Future | Perfect | Pluperfect | Future perfect | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sg | sēminor | sēminābar | sēminābor | sēminātus sum | sēminātus eram | sēminātus erō |
| 2 sg | sēmināris | sēminābāris | sēmināberis | sēminātus es | sēminātus erās | sēminātus eris |
| 3 sg | sēminātur | sēminābātur | sēminābitur | sēminātus est | sēminātus erat | sēminātus erit |
| 1 pl | sēmināmur | sēminābāmur | sēminābimur | sēminātī sumus | sēminātī erāmus | sēminātī erimus |
| 2 pl | sēmināminī | sēminābāminī | sēminābiminī | sēminātī estis | sēminātī erātis | sēminātī eritis |
| 3 pl | sēminantur | sēminābantur | sēminābuntur | sēminātī sunt | sēminātī erant | sēminātī erunt |
Subjunctive passive
| Present | Imperfect | Perfect | Pluperfect | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sg | sēminer | sēminārer | sēminātus sim | sēminātus essem |
| 2 sg | sēminēris | sēminārēris | sēminātus sīs | sēminātus essēs |
| 3 sg | sēminētur | sēminārētur | sēminātus sit | sēminātus esset |
| 1 pl | sēminēmur | sēminārēmur | sēminātī sīmus | sēminātī essēmus |
| 2 pl | sēminēminī | sēminārēminī | sēminātī sītis | sēminātī essētis |
| 3 pl | sēminentur | sēminārentur | sēminātī sint | sēminātī essent |
Imperative: sēminā, sēmināte; future sēminātō, sēminātōte, sēminantō
Passive imperative: sēmināre, sēmināminī; future sēminātor, sēminantor
Infinitive: present sēmināre, perfect sēmināvisse, future sēminātūrus esse
Passive infinitive: present sēminārī, perfect sēminātus esse, future sēminātum īrī
Participles: present sēmināns (gen. sēminantis); perfect passive sēminātus, -a, -um; future sēminātūrus, -a, -um
Gerund: sēminandī, sēminandō, sēminandum; gerundive sēminandus, -a, -um; supine sēminātum, sēminātū
Where you meet it
First met in passage 4, Matthew 13:18.
From Appendix B of the Greek and Latin with Jerome study companion · PDF page 404 · open the PDF here