Latin core word #228 · verb · 76 times in the New Testament

operor

O-peh-ror

operor, operārī, operātus sum — work, labor; bring about

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Present	Imperfect	Future	Perfect	Pluperfect	Future perfect
1 sg	operor	operābar	operābor	operātus sum	operātus eram	operātus erō
2 sg	operāris	operābāris	operāberis	operātus es	operātus erās	operātus eris
3 sg	operātur	operābātur	operābitur	operātus est	operātus erat	operātus erit
1 pl	operāmur	operābāmur	operābimur	operātī sumus	operātī erāmus	operātī erimus
2 pl	operāminī	operābāminī	operābiminī	operātī estis	operātī erātis	operātī eritis
3 pl	operantur	operābantur	operābuntur	operātī sunt	operātī erant	operātī erunt

	Present	Imperfect	Perfect	Pluperfect
1 sg	operer	operārer	operātus sim	operātus essem
2 sg	operēris	operārēris	operātus sīs	operātus essēs
3 sg	operētur	operārētur	operātus sit	operātus esset
1 pl	operēmur	operārēmur	operātī sīmus	operātī essēmus
2 pl	operēminī	operārēminī	operātī sītis	operātī essētis
3 pl	operentur	operārentur	operātī sint	operātī essent

Imperative: operāre, operāminī; future operātor, operantor

Infinitive: present operārī, perfect operātus esse, future operātūrus esse

Participles: present operāns (gen. operantis); perfect operātus, -a, -um (active meaning); future operātūrus, -a, -um

Gerund: operandī, operandō, operandum; gerundive operandus, -a, -um; supine operātum, operātū

Where you meet it

First met in passage 104, Galatians 3:5.