Latin core word #75 · verb · 239 times in the New Testament

morior

MO-ree-or

morior, morī, mortuus sum — die

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

Indicative, deponent (active meaning)

PresentImperfectFuturePerfectPluperfectFuture perfect
1 sgmoriormoriēbarmoriarmortuus summortuus erammortuus erō
2 sgmorerismoriēbārismoriērismortuus esmortuus erāsmortuus eris
3 sgmoriturmoriēbāturmoriēturmortuus estmortuus eratmortuus erit
1 plmorimurmoriēbāmurmoriēmurmortuī sumusmortuī erāmusmortuī erimus
2 plmoriminīmoriēbāminīmoriēminīmortuī estismortuī erātismortuī eritis
3 plmoriunturmoriēbanturmorienturmortuī suntmortuī erantmortuī erunt

Subjunctive, deponent (active meaning)

PresentImperfectPerfectPluperfect
1 sgmoriarmorerermortuus simmortuus essem
2 sgmoriārismorerērismortuus sīsmortuus essēs
3 sgmoriāturmorerēturmortuus sitmortuus esset
1 plmoriāmurmorerēmurmortuī sīmusmortuī essēmus
2 plmoriāminīmorerēminīmortuī sītismortuī essētis
3 plmorianturmorerenturmortuī sintmortuī essent

Imperative: morere, moriminī; future moritor, moriuntor

Infinitive: present morī, perfect mortuus esse, future moritūrus esse

Participles: present moriēns (gen. morientis); perfect mortuus, -a, -um (active meaning); future moritūrus, -a, -um

Gerund: moriendī, moriendō, moriendum

Where you meet it

First met in passage 47, Luke 8:53.

From Appendix B of the Greek and Latin with Jerome study companion · PDF page 365 · open the PDF here

@teddyrookbook GitHub