Latin core word #121 · verb · 144 times in the New Testament
mandūcō
man-DOO-kohmandūcō, mandūcāre, mandūcāvī, mandūcātum — eat; chew
- 1st conjugation; colloquial and Christian Latin for ‘eat’ (classical edō), source of French manger.
Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.
Indicative active
| Present | Imperfect | Future | Perfect | Pluperfect | Future perfect | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sg | mandūcō | mandūcābam | mandūcābō | mandūcāvī | mandūcāveram | mandūcāverō |
| 2 sg | mandūcās | mandūcābās | mandūcābis | mandūcāvistī / mandūcāstī | mandūcāverās | mandūcāveris |
| 3 sg | mandūcat | mandūcābat | mandūcābit | mandūcāvit | mandūcāverat | mandūcāverit |
| 1 pl | mandūcāmus | mandūcābāmus | mandūcābimus | mandūcāvimus | mandūcāverāmus | mandūcāverimus |
| 2 pl | mandūcātis | mandūcābātis | mandūcābitis | mandūcāvistis / mandūcāstis | mandūcāverātis | mandūcāveritis |
| 3 pl | mandūcant | mandūcābant | mandūcābunt | mandūcāvērunt | mandūcāverant | mandūcāverint |
Subjunctive active
| Present | Imperfect | Perfect | Pluperfect | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sg | mandūcem | mandūcārem | mandūcāverim | mandūcāvissem |
| 2 sg | mandūcēs | mandūcārēs | mandūcāverīs | mandūcāvissēs |
| 3 sg | mandūcet | mandūcāret | mandūcāverit | mandūcāvisset / mandūcāsset |
| 1 pl | mandūcēmus | mandūcārēmus | mandūcāverīmus | mandūcāvissēmus |
| 2 pl | mandūcētis | mandūcārētis | mandūcāverītis | mandūcāvissētis |
| 3 pl | mandūcent | mandūcārent | mandūcāverint | mandūcāvissent |
Indicative passive
| Present | Imperfect | Future | Perfect | Pluperfect | Future perfect | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sg | mandūcor | mandūcābar | mandūcābor | mandūcātus sum | mandūcātus eram | mandūcātus erō |
| 2 sg | mandūcāris | mandūcābāris | mandūcāberis | mandūcātus es | mandūcātus erās | mandūcātus eris |
| 3 sg | mandūcātur | mandūcābātur | mandūcābitur | mandūcātus est | mandūcātus erat | mandūcātus erit |
| 1 pl | mandūcāmur | mandūcābāmur | mandūcābimur | mandūcātī sumus | mandūcātī erāmus | mandūcātī erimus |
| 2 pl | mandūcāminī | mandūcābāminī | mandūcābiminī | mandūcātī estis | mandūcātī erātis | mandūcātī eritis |
| 3 pl | mandūcantur | mandūcābantur | mandūcābuntur | mandūcātī sunt | mandūcātī erant | mandūcātī erunt |
Subjunctive passive
| Present | Imperfect | Perfect | Pluperfect | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sg | mandūcer | mandūcārer | mandūcātus sim | mandūcātus essem |
| 2 sg | mandūcēris | mandūcārēris | mandūcātus sīs | mandūcātus essēs |
| 3 sg | mandūcētur | mandūcārētur | mandūcātus sit | mandūcātus esset |
| 1 pl | mandūcēmur | mandūcārēmur | mandūcātī sīmus | mandūcātī essēmus |
| 2 pl | mandūcēminī | mandūcārēminī | mandūcātī sītis | mandūcātī essētis |
| 3 pl | mandūcentur | mandūcārentur | mandūcātī sint | mandūcātī essent |
Imperative: mandūcā, mandūcāte; future mandūcātō, mandūcātōte, mandūcantō
Passive imperative: mandūcāre, mandūcāminī; future mandūcātor, mandūcantor
Infinitive: present mandūcāre, perfect mandūcāvisse, future mandūcātūrus esse
Passive infinitive: present mandūcārī, perfect mandūcātus esse, future mandūcātum īrī
Participles: present mandūcāns (gen. mandūcantis); perfect passive mandūcātus, -a, -um; future mandūcātūrus, -a, -um
Gerund: mandūcandī, mandūcandō, mandūcandum; gerundive mandūcandus, -a, -um; supine mandūcātum, mandūcātū
Where you meet it
First met in passage 79, John 4:33.
From Appendix B of the Greek and Latin with Jerome study companion · PDF page 360 · open the PDF here