Greek core word #163 · verb · 100 times in the New Testament

τίθημι

TEE-thay-mih

τίθημι, θήσω, ἔθηκα, τέθεικα, τέθειμαι, ἐτέθην — put, place

μι-verb with reduplicated present (τιθε-); κ-aorist ἔθηκα in the indicative, root θε- elsewhere (θῶ, θές, θεῖναι, θείς).
2nd aorist middle ἐθέμην; NT variants: imperfect ἐτίθουν, aorist subjunctive θήσω.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	τίθημι	τιθῶ	τιθείην
2 sg	τίθης	τιθῇς	τιθείης	τίθει
3 sg	τίθησι(ν)	τιθῇ	τιθείη	τιθέτω
1 pl	τίθεμεν	τιθῶμεν	τιθεῖμεν
2 pl	τίθετε	τιθῆτε	τιθεῖτε	τίθετε
3 pl	τιθέασι(ν)	τιθῶσι(ν)	τιθεῖεν	τιθέτωσαν

Infinitive: τιθέναι

Participle: τιθείς, τιθεῖσα, τιθέν (gen. τιθέντος)

Infinitive: θήσειν

Participle: θήσων, θήσουσα, θῆσον (gen. θήσοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἔθηκα	θῶ / θήσω	θείην
2 sg	ἔθηκας	θῇς	θείης	θές
3 sg	ἔθηκε(ν)	θῇ	θείη	θέτω
1 pl	ἐθήκαμεν	θῶμεν	θεῖμεν
2 pl	ἐθήκατε	θῆτε	θεῖτε	θέτε
3 pl	ἔθηκαν	θῶσι(ν)	θεῖεν	θέτωσαν

Infinitive: θεῖναι

Participle: θείς, θεῖσα, θέν (gen. θέντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐθέμην	θῶμαι	θείμην
2 sg	ἔθου	θῇ	θεῖο	θοῦ
3 sg	ἔθετο	θῆται	θεῖτο	θέσθω
1 pl	ἐθέμεθα	θώμεθα	θείμεθα
2 pl	ἔθεσθε	θῆσθε	θεῖσθε	θέσθε
3 pl	ἔθεντο	θῶνται	θεῖντο	θέσθωσαν

Infinitive: θέσθαι

Participle: θέμενος, θεμένη, θέμενον (gen. θεμένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐτέθην	τεθῶ	τεθείην
2 sg	ἐτέθης	τεθῇς	τεθείης	τέθητι
3 sg	ἐτέθη	τεθῇ	τεθείη	τεθήτω
1 pl	ἐτέθημεν	τεθῶμεν	τεθεῖμεν
2 pl	ἐτέθητε	τεθῆτε	τεθεῖτε	τέθητε
3 pl	ἐτέθησαν	τεθῶσι(ν)	τεθεῖεν	τεθήτωσαν

Infinitive: τεθῆναι

Participle: τεθείς, τεθεῖσα, τεθέν (gen. τεθέντος)

Infinitive: τεθεικέναι

Participle: τεθεικώς, τεθεικυῖα, τεθεικός (gen. τεθεικότος)

Infinitive: τεθεῖσθαι

Participle: τεθειμένος, τεθειμένη, τεθειμένον (gen. τεθειμένου)

Where you meet it

First met in passage 46, Luke 8:16.