Greek core word #333 · verb · 43 times in the New Testament

θαυμάζω

thow-MAH-zoh

θαυμάζω, —, ἐθαύμασα, —, —, ἐθαυμάσθην — marvel, be amazed

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	θαυμάζω	θαυμάζω	θαυμάζοιμι
2 sg	θαυμάζεις	θαυμάζῃς	θαυμάζοις	θαύμαζε
3 sg	θαυμάζει	θαυμάζῃ	θαυμάζοι	θαυμαζέτω
1 pl	θαυμάζομεν	θαυμάζωμεν	θαυμάζοιμεν
2 pl	θαυμάζετε	θαυμάζητε	θαυμάζοιτε	θαυμάζετε
3 pl	θαυμάζουσι(ν)	θαυμάζωσι(ν)	θαυμάζοιεν	θαυμαζέτωσαν

Infinitive: θαυμάζειν

Participle: θαυμάζων, θαυμάζουσα, θαυμάζον (gen. θαυμάζοντος)

Infinitive: θαυμασθήσεσθαι

Participle: θαυμασθησόμενος, θαυμασθησομένη, θαυμασθησόμενον (gen. θαυμασθησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐθαύμασα	θαυμάσω	θαυμάσαιμι
2 sg	ἐθαύμασας	θαυμάσῃς	θαυμάσαις	θαύμασον
3 sg	ἐθαύμασε(ν)	θαυμάσῃ	θαυμάσαι	θαυμασάτω
1 pl	ἐθαυμάσαμεν	θαυμάσωμεν	θαυμάσαιμεν
2 pl	ἐθαυμάσατε	θαυμάσητε	θαυμάσαιτε	θαυμάσατε
3 pl	ἐθαύμασαν	θαυμάσωσι(ν)	θαυμάσαιεν	θαυμασάτωσαν

Infinitive: θαυμάσαι

Participle: θαυμάσας, θαυμάσασα, θαυμάσαν (gen. θαυμάσαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐθαυμάσθην	θαυμασθῶ	θαυμασθείην
2 sg	ἐθαυμάσθης	θαυμασθῇς	θαυμασθείης	θαυμάσθητι
3 sg	ἐθαυμάσθη	θαυμασθῇ	θαυμασθείη	θαυμασθήτω
1 pl	ἐθαυμάσθημεν	θαυμασθῶμεν	θαυμασθεῖμεν
2 pl	ἐθαυμάσθητε	θαυμασθῆτε	θαυμασθεῖτε	θαυμάσθητε
3 pl	ἐθαυμάσθησαν	θαυμασθῶσι(ν)	θαυμασθεῖεν	θαυμασθήτωσαν

Infinitive: θαυμασθῆναι

Participle: θαυμασθείς, θαυμασθεῖσα, θαυμασθέν (gen. θαυμασθέντος)

Where you meet it

First met in passage 26, Mark 15:5.