Greek core word #289 · verb · 52 times in the New Testament

σπείρω

SPAY-roh

σπείρω, —, ἔσπειρα, —, ἔσπαρμαι, ἐσπάρην — sow

Liquid verb: aorist ἔσπειρα (no σ); stem σπαρ- in the perfect passive ἔσπαρμαι and 2nd aorist passive ἐσπάρην.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	σπείρω	σπείρω	σπείροιμι
2 sg	σπείρεις	σπείρῃς	σπείροις	σπεῖρε
3 sg	σπείρει	σπείρῃ	σπείροι	σπειρέτω
1 pl	σπείρομεν	σπείρωμεν	σπείροιμεν
2 pl	σπείρετε	σπείρητε	σπείροιτε	σπείρετε
3 pl	σπείρουσι(ν)	σπείρωσι(ν)	σπείροιεν	σπειρέτωσαν

Infinitive: σπείρειν

Participle: σπείρων, σπείρουσα, σπεῖρον (gen. σπείροντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	σπείρομαι	σπείρωμαι	σπειροίμην
2 sg	σπείρῃ	σπείρῃ	σπείροιο	σπείρου
3 sg	σπείρεται	σπείρηται	σπείροιτο	σπειρέσθω
1 pl	σπειρόμεθα	σπειρώμεθα	σπειροίμεθα
2 pl	σπείρεσθε	σπείρησθε	σπείροισθε	σπείρεσθε
3 pl	σπείρονται	σπείρωνται	σπείροιντο	σπειρέσθωσαν

Infinitive: σπείρεσθαι

Participle: σπειρόμενος, σπειρομένη, σπειρόμενον (gen. σπειρομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἔσπειρα	σπείρω	σπείραιμι
2 sg	ἔσπειρας	σπείρῃς	σπείραις	σπεῖρον
3 sg	ἔσπειρε(ν)	σπείρῃ	σπείραι	σπειράτω
1 pl	ἐσπείραμεν	σπείρωμεν	σπείραιμεν
2 pl	ἐσπείρατε	σπείρητε	σπείραιτε	σπείρατε
3 pl	ἔσπειραν	σπείρωσι(ν)	σπείραιεν	σπειράτωσαν

Infinitive: σπεῖραι

Participle: σπείρας, σπείρασα, σπεῖραν (gen. σπείραντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐσπάρην	σπαρῶ	σπαρείην
2 sg	ἐσπάρης	σπαρῇς	σπαρείης	σπάρηθι
3 sg	ἐσπάρη	σπαρῇ	σπαρείη	σπαρήτω
1 pl	ἐσπάρημεν	σπαρῶμεν	σπαρεῖμεν
2 pl	ἐσπάρητε	σπαρῆτε	σπαρεῖτε	σπάρητε
3 pl	ἐσπάρησαν	σπαρῶσι(ν)	σπαρεῖεν	σπαρήτωσαν

Infinitive: σπαρῆναι

Participle: σπαρείς, σπαρεῖσα, σπαρέν (gen. σπαρέντος)

Infinitive: ἐσπάρθαι

Participle: ἐσπαρμένος, ἐσπαρμένη, ἐσπαρμένον (gen. ἐσπαρμένου)

Where you meet it

First met in passage 4, Matthew 13:18.