Greek core word #195 · verb · 85 times in the New Testament

προσεύχομαι

pro-SEW-ko-mai

προσεύχομαι, προσεύξομαι, προσηυξάμην, —, —, — — pray

Deponent: middle forms with active meaning; augment on the diphthong: προσηυχόμην, προσηυξάμην.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	προσεύχομαι	προσεύχωμαι	προσευχοίμην
2 sg	προσεύχῃ	προσεύχῃ	προσεύχοιο	προσεύχου
3 sg	προσεύχεται	προσεύχηται	προσεύχοιτο	προσευχέσθω
1 pl	προσευχόμεθα	προσευχώμεθα	προσευχοίμεθα
2 pl	προσεύχεσθε	προσεύχησθε	προσεύχοισθε	προσεύχεσθε
3 pl	προσεύχονται	προσεύχωνται	προσεύχοιντο	προσευχέσθωσαν

Infinitive: προσεύχεσθαι

Participle: προσευχόμενος, προσευχομένη, προσευχόμενον (gen. προσευχομένου)

Infinitive: προσεύξεσθαι

Participle: προσευξόμενος, προσευξομένη, προσευξόμενον (gen. προσευξομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	προσηυξάμην	προσεύξωμαι	προσευξαίμην
2 sg	προσηύξω	προσεύξῃ	προσεύξαιο	πρόσευξαι
3 sg	προσηύξατο	προσεύξηται	προσεύξαιτο	προσευξάσθω
1 pl	προσηυξάμεθα	προσευξώμεθα	προσευξαίμεθα
2 pl	προσηύξασθε	προσεύξησθε	προσεύξαισθε	προσεύξασθε
3 pl	προσηύξαντο	προσεύξωνται	προσεύξαιντο	προσευξάσθωσαν

Infinitive: προσεύξασθαι

Participle: προσευξάμενος, προσευξαμένη, προσευξάμενον (gen. προσευξαμένου)

Where you meet it

First met in passage 23, Mark 14:32.

Explained in the notes of 3 passages: