Greek core word #191 · verb · 86 times in the New Testament

προσέρχομαι

pro-SER-ko-mai

προσέρχομαι, —, προσῆλθον, προσελήλυθα, —, — — come to, approach

Compound of ἔρχομαι, usually with the dative (“come to someone”); deponent (middle forms, active meaning) in the present.
Aorist προσῆλθον (NT also προσῆλθαν), perfect προσελήλυθα.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	προσέρχομαι	προσέρχωμαι	προσερχοίμην
2 sg	προσέρχῃ	προσέρχῃ	προσέρχοιο	προσέρχου
3 sg	προσέρχεται	προσέρχηται	προσέρχοιτο	προσερχέσθω
1 pl	προσερχόμεθα	προσερχώμεθα	προσερχοίμεθα
2 pl	προσέρχεσθε	προσέρχησθε	προσέρχοισθε	προσέρχεσθε
3 pl	προσέρχονται	προσέρχωνται	προσέρχοιντο	προσερχέσθωσαν

Infinitive: προσέρχεσθαι

Participle: προσερχόμενος, προσερχομένη, προσερχόμενον (gen. προσερχομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	προσῆλθον	προσέλθω	προσέλθοιμι
2 sg	προσῆλθες	προσέλθῃς	προσέλθοις	πρόσελθε
3 sg	προσῆλθε(ν)	προσέλθῃ	προσέλθοι	προσελθέτω
1 pl	προσήλθομεν	προσέλθωμεν	προσέλθοιμεν
2 pl	προσήλθετε	προσέλθητε	προσέλθοιτε	προσέλθετε
3 pl	προσῆλθον / προσῆλθαν	προσέλθωσι(ν)	προσέλθοιεν	προσελθέτωσαν

Infinitive: προσελθεῖν

Participle: προσελθών, προσελθοῦσα, προσελθόν (gen. προσελθόντος)

Infinitive: προσεληλυθέναι

Participle: προσεληλυθώς, προσεληλυθυῖα, προσεληλυθός (gen. προσεληλυθότος)

Where you meet it

First met in passage 44, Luke 7:14.