Greek core word #42 · adjective · 415 times in the New Testament

πολύς

po-LOOS

πολύς, πολλή, πολύ — much, many

Irregular: πολυ- in the masc./neut. nominative and accusative singular (πολύς, πολύν, πολύ), πολλ- with 2-1-2 endings elsewhere.
Comparative πλείων, πλεῖον/πλέον “more”: contracted πλείους (= πλείονες, πλείονας) and πλείω (= πλείονα).
πολλοί “many”; πολύ, πολλά as adverbs “much, often”.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Masc. sg	Fem. sg	Neut. sg	Masc. pl	Fem. pl	Neut. pl
Nom	πολύς	πολλή	πολύ	πολλοί	πολλαί	πολλά
Gen	πολλοῦ	πολλῆς	πολλοῦ	πολλῶν	πολλῶν	πολλῶν
Dat	πολλῷ	πολλῇ	πολλῷ	πολλοῖς	πολλαῖς	πολλοῖς
Acc	πολύν	πολλήν	πολύ	πολλούς	πολλάς	πολλά

	Masc./Fem. sg	Neut. sg	Masc./Fem. pl	Neut. pl
Nom	πλείων	πλεῖον / πλέον	πλείονες / πλείους	πλείονα / πλείω
Gen	πλείονος	πλείονος	πλειόνων	πλειόνων
Dat	πλείονι	πλείονι	πλείοσι(ν)	πλείοσι(ν)
Acc	πλείονα / πλείω	πλεῖον / πλέον	πλείονας / πλείους	πλείονα / πλείω

Superlative πλεῖστος, -η, -ον “most, very large”: πλεῖστος, πλεῖσται, πλεῖστον.

Where you meet it

First met in passage 102, 2 Corinthians 11:18.