Greek core word #30 · verb · 568 times in the New Testament

ποιέω

poy-EH-oh

ποιέω, ποιήσω, ἐποίησα, πεποίηκα, πεποίημαι, — — do, make

ε-contract verb (ε + ε > ει, ε + ο > ου); the stem vowel lengthens to η before tense suffixes (ποιήσω, ἐποίησα).
Middle ποιοῦμαι is used in phrases such as ποιοῦμαι δέησιν “I make a request”.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ποιῶ	ποιῶ	ποιοίην
2 sg	ποιεῖς	ποιῇς	ποιοίης	ποίει
3 sg	ποιεῖ	ποιῇ	ποιοίη	ποιείτω
1 pl	ποιοῦμεν	ποιῶμεν	ποιοῖμεν
2 pl	ποιεῖτε	ποιῆτε	ποιοῖτε	ποιεῖτε
3 pl	ποιοῦσι(ν)	ποιῶσι(ν)	ποιοῖεν	ποιείτωσαν

Infinitive: ποιεῖν

Participle: ποιῶν, ποιοῦσα, ποιοῦν (gen. ποιοῦντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ποιοῦμαι	ποιῶμαι	ποιοίμην
2 sg	ποιῇ	ποιῇ	ποιοῖο	ποιοῦ
3 sg	ποιεῖται	ποιῆται	ποιοῖτο	ποιείσθω
1 pl	ποιούμεθα	ποιώμεθα	ποιοίμεθα
2 pl	ποιεῖσθε	ποιῆσθε	ποιοῖσθε	ποιεῖσθε
3 pl	ποιοῦνται	ποιῶνται	ποιοῖντο	ποιείσθωσαν

Infinitive: ποιεῖσθαι

Participle: ποιούμενος, ποιουμένη, ποιούμενον (gen. ποιουμένου)

Infinitive: ποιήσειν

Participle: ποιήσων, ποιήσουσα, ποιῆσον (gen. ποιήσοντος)

Infinitive: ποιήσεσθαι

Participle: ποιησόμενος, ποιησομένη, ποιησόμενον (gen. ποιησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐποίησα	ποιήσω	ποιήσαιμι
2 sg	ἐποίησας	ποιήσῃς	ποιήσαις	ποίησον
3 sg	ἐποίησε(ν)	ποιήσῃ	ποιήσαι	ποιησάτω
1 pl	ἐποιήσαμεν	ποιήσωμεν	ποιήσαιμεν
2 pl	ἐποιήσατε	ποιήσητε	ποιήσαιτε	ποιήσατε
3 pl	ἐποίησαν	ποιήσωσι(ν)	ποιήσαιεν	ποιησάτωσαν

Infinitive: ποιῆσαι

Participle: ποιήσας, ποιήσασα, ποιῆσαν (gen. ποιήσαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐποιησάμην	ποιήσωμαι	ποιησαίμην
2 sg	ἐποιήσω	ποιήσῃ	ποιήσαιο	ποίησαι
3 sg	ἐποιήσατο	ποιήσηται	ποιήσαιτο	ποιησάσθω
1 pl	ἐποιησάμεθα	ποιησώμεθα	ποιησαίμεθα
2 pl	ἐποιήσασθε	ποιήσησθε	ποιήσαισθε	ποιήσασθε
3 pl	ἐποιήσαντο	ποιήσωνται	ποιήσαιντο	ποιησάσθωσαν

Infinitive: ποιήσασθαι

Participle: ποιησάμενος, ποιησαμένη, ποιησάμενον (gen. ποιησαμένου)

Infinitive: πεποιηκέναι

Participle: πεποιηκώς, πεποιηκυῖα, πεποιηκός (gen. πεποιηκότος)

Infinitive: πεποιῆσθαι

Participle: πεποιημένος, πεποιημένη, πεποιημένον (gen. πεποιημένου)

Where you meet it

First met in passage 29, Mark 15:14.

Explained in the notes of 8 passages: