Greek core word #185 · verb · 90 times in the New Testament

πίπτω

PEEP-toh

πίπτω, πεσοῦμαι, ἔπεσον, πέπτωκα, —, — — fall

Reduplicated present (πι-πτ-); future πεσοῦμαι (middle, contract), 2nd aorist ἔπεσον.
The NT often uses 1st-aorist endings: ἔπεσαν (12×), ἔπεσα.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	πίπτω	πίπτω	πίπτοιμι
2 sg	πίπτεις	πίπτῃς	πίπτοις	πίπτε
3 sg	πίπτει	πίπτῃ	πίπτοι	πιπτέτω
1 pl	πίπτομεν	πίπτωμεν	πίπτοιμεν
2 pl	πίπτετε	πίπτητε	πίπτοιτε	πίπτετε
3 pl	πίπτουσι(ν)	πίπτωσι(ν)	πίπτοιεν	πιπτέτωσαν

Infinitive: πίπτειν

Participle: πίπτων, πίπτουσα, πίπτον (gen. πίπτοντος)

Infinitive: πεσεῖσθαι

Participle: πεσούμενος, πεσουμένη, πεσούμενον (gen. πεσουμένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἔπεσον / ἔπεσα	πέσω	πέσοιμι
2 sg	ἔπεσες	πέσῃς	πέσοις	πέσε
3 sg	ἔπεσε(ν)	πέσῃ	πέσοι	πεσέτω
1 pl	ἐπέσομεν	πέσωμεν	πέσοιμεν
2 pl	ἐπέσετε	πέσητε	πέσοιτε	πέσετε
3 pl	ἔπεσον / ἔπεσαν	πέσωσι(ν)	πέσοιεν	πεσέτωσαν

Infinitive: πεσεῖν

Participle: πεσών, πεσοῦσα, πεσόν (gen. πεσόντος)

Infinitive: πεπτωκέναι

Participle: πεπτωκώς, πεπτωκυῖα, πεπτωκός (gen. πεπτωκότος)

Where you meet it

First met in passage 45, Luke 8:7.