Greek core word #224 · verb · 72 times in the New Testament

πίνω

PEE-noh

πίνω, πίομαι, ἔπιον, πέπωκα, —, — — drink

2nd aorist ἔπιον (imperative πίε, inf. πιεῖν, NT also πεῖν); future πίομαι (middle, no σ, 2 sg πίεσαι).
Perfect πέπωκα; at Rev 18:3 SBLGNT reads πέπτωκαν, which MorphGNT files under πίνω.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	πίνω	πίνω	πίνοιμι
2 sg	πίνεις	πίνῃς	πίνοις	πῖνε
3 sg	πίνει	πίνῃ	πίνοι	πινέτω
1 pl	πίνομεν	πίνωμεν	πίνοιμεν
2 pl	πίνετε	πίνητε	πίνοιτε	πίνετε
3 pl	πίνουσι(ν)	πίνωσι(ν)	πίνοιεν	πινέτωσαν

Infinitive: πίνειν

Participle: πίνων, πίνουσα, πῖνον (gen. πίνοντος)

Infinitive: πίεσθαι

Participle: πιόμενος, πιομένη, πιόμενον (gen. πιομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἔπιον	πίω	πίοιμι
2 sg	ἔπιες	πίῃς	πίοις	πίε
3 sg	ἔπιε(ν)	πίῃ	πίοι	πιέτω
1 pl	ἐπίομεν	πίωμεν	πίοιμεν
2 pl	ἐπίετε	πίητε	πίοιτε	πίετε
3 pl	ἔπιον	πίωσι(ν)	πίοιεν	πιέτωσαν

Infinitive: πιεῖν/πεῖν

Participle: πιών, πιοῦσα, πιόν (gen. πιόντος)

Infinitive: πεπωκέναι

Participle: πεπωκώς, πεπωκυῖα, πεπωκός (gen. πεπωκότος)

Where you meet it

First met in passage 22, Mark 14:23.