Greek core word #334 · verb · 43 times in the New Testament

φωνέω

foh-NEH-oh

φωνέω, φωνήσω, ἐφώνησα, —, —, ἐφωνήθην — call, sound, crow

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	φωνῶ	φωνῶ	φωνοίην
2 sg	φωνεῖς	φωνῇς	φωνοίης	φώνει
3 sg	φωνεῖ	φωνῇ	φωνοίη	φωνείτω
1 pl	φωνοῦμεν	φωνῶμεν	φωνοῖμεν
2 pl	φωνεῖτε	φωνῆτε	φωνοῖτε	φωνεῖτε
3 pl	φωνοῦσι(ν)	φωνῶσι(ν)	φωνοῖεν	φωνείτωσαν

Infinitive: φωνεῖν

Participle: φωνῶν, φωνοῦσα, φωνοῦν (gen. φωνοῦντος)

Infinitive: φωνήσειν

Participle: φωνήσων, φωνήσουσα, φωνῆσον (gen. φωνήσοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐφώνησα	φωνήσω	φωνήσαιμι
2 sg	ἐφώνησας	φωνήσῃς	φωνήσαις	φώνησον
3 sg	ἐφώνησε(ν)	φωνήσῃ	φωνήσαι	φωνησάτω
1 pl	ἐφωνήσαμεν	φωνήσωμεν	φωνήσαιμεν
2 pl	ἐφωνήσατε	φωνήσητε	φωνήσαιτε	φωνήσατε
3 pl	ἐφώνησαν	φωνήσωσι(ν)	φωνήσαιεν	φωνησάτωσαν

Infinitive: φωνῆσαι

Participle: φωνήσας, φωνήσασα, φωνῆσαν (gen. φωνήσαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐφωνήθην	φωνηθῶ	φωνηθείην
2 sg	ἐφωνήθης	φωνηθῇς	φωνηθείης	φωνήθητι
3 sg	ἐφωνήθη	φωνηθῇ	φωνηθείη	φωνηθήτω
1 pl	ἐφωνήθημεν	φωνηθῶμεν	φωνηθεῖμεν
2 pl	ἐφωνήθητε	φωνηθῆτε	φωνηθεῖτε	φωνήθητε
3 pl	ἐφωνήθησαν	φωνηθῶσι(ν)	φωνηθεῖεν	φωνηθήτωσαν

Infinitive: φωνηθῆναι

Participle: φωνηθείς, φωνηθεῖσα, φωνηθέν (gen. φωνηθέντος)

Where you meet it

First met in passage 94, John 18:27.