Greek core word #173 · verb · 95 times in the New Testament

φοβέομαι

fo-BEH-o-mai

φοβέομαι, —, —, —, —, ἐφοβήθην — fear, be afraid

Passive deponent (ε-contract): middle/passive forms with active meaning; aorist ἐφοβήθην “I feared”, future φοβηθήσομαι.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	φοβοῦμαι	φοβῶμαι	φοβοίμην
2 sg	φοβῇ	φοβῇ	φοβοῖο	φοβοῦ
3 sg	φοβεῖται	φοβῆται	φοβοῖτο	φοβείσθω
1 pl	φοβούμεθα	φοβώμεθα	φοβοίμεθα
2 pl	φοβεῖσθε	φοβῆσθε	φοβοῖσθε	φοβεῖσθε
3 pl	φοβοῦνται	φοβῶνται	φοβοῖντο	φοβείσθωσαν

Infinitive: φοβεῖσθαι

Participle: φοβούμενος, φοβουμένη, φοβούμενον (gen. φοβουμένου)

Infinitive: φοβηθήσεσθαι

Participle: φοβηθησόμενος, φοβηθησομένη, φοβηθησόμενον (gen. φοβηθησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐφοβήθην	φοβηθῶ	φοβηθείην
2 sg	ἐφοβήθης	φοβηθῇς	φοβηθείης	φοβήθητι
3 sg	ἐφοβήθη	φοβηθῇ	φοβηθείη	φοβηθήτω
1 pl	ἐφοβήθημεν	φοβηθῶμεν	φοβηθεῖμεν
2 pl	ἐφοβήθητε	φοβηθῆτε	φοβηθεῖτε	φοβήθητε
3 pl	ἐφοβήθησαν	φοβηθῶσι(ν)	φοβηθεῖεν	φοβηθήτωσαν

Infinitive: φοβηθῆναι

Participle: φοβηθείς, φοβηθεῖσα, φοβηθέν (gen. φοβηθέντος)

Where you meet it

First met in passage 105, Galatians 4:11.

Explained in the notes of 2 passages: