Greek core word #302 · verb · 48 times in the New Testament

φανερόω

fah-neh-RO-oh

φανερόω, φανερώσω, ἐφανέρωσα, —, πεφανέρωμαι, ἐφανερώθην — reveal, make known

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	φανερῶ	φανερῶ	φανεροίην
2 sg	φανεροῖς	φανεροῖς	φανεροίης	φανέρου
3 sg	φανεροῖ	φανεροῖ	φανεροίη	φανερούτω
1 pl	φανεροῦμεν	φανερῶμεν	φανεροῖμεν
2 pl	φανεροῦτε	φανερῶτε	φανεροῖτε	φανεροῦτε
3 pl	φανεροῦσι(ν)	φανερῶσι(ν)	φανεροῖεν	φανερούτωσαν

Infinitive: φανεροῦν

Participle: φανερῶν, φανεροῦσα, φανεροῦν (gen. φανεροῦντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	φανεροῦμαι	φανερῶμαι	φανεροίμην
2 sg	φανεροῖ	φανεροῖ	φανεροῖο	φανεροῦ
3 sg	φανεροῦται	φανερῶται	φανεροῖτο	φανερούσθω
1 pl	φανερούμεθα	φανερώμεθα	φανεροίμεθα
2 pl	φανεροῦσθε	φανερῶσθε	φανεροῖσθε	φανεροῦσθε
3 pl	φανεροῦνται	φανερῶνται	φανεροῖντο	φανερούσθωσαν

Infinitive: φανεροῦσθαι

Participle: φανερούμενος, φανερουμένη, φανερούμενον (gen. φανερουμένου)

Infinitive: φανερώσειν

Participle: φανερώσων, φανερώσουσα, φανερῶσον (gen. φανερώσοντος)

Infinitive: φανερωθήσεσθαι

Participle: φανερωθησόμενος, φανερωθησομένη, φανερωθησόμενον (gen. φανερωθησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐφανέρωσα	φανερώσω	φανερώσαιμι
2 sg	ἐφανέρωσας	φανερώσῃς	φανερώσαις	φανέρωσον
3 sg	ἐφανέρωσε(ν)	φανερώσῃ	φανερώσαι	φανερωσάτω
1 pl	ἐφανερώσαμεν	φανερώσωμεν	φανερώσαιμεν
2 pl	ἐφανερώσατε	φανερώσητε	φανερώσαιτε	φανερώσατε
3 pl	ἐφανέρωσαν	φανερώσωσι(ν)	φανερώσαιεν	φανερωσάτωσαν

Infinitive: φανερῶσαι

Participle: φανερώσας, φανερώσασα, φανερῶσαν (gen. φανερώσαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐφανερώθην	φανερωθῶ	φανερωθείην
2 sg	ἐφανερώθης	φανερωθῇς	φανερωθείης	φανερώθητι
3 sg	ἐφανερώθη	φανερωθῇ	φανερωθείη	φανερωθήτω
1 pl	ἐφανερώθημεν	φανερωθῶμεν	φανερωθεῖμεν
2 pl	ἐφανερώθητε	φανερωθῆτε	φανερωθεῖτε	φανερώθητε
3 pl	ἐφανερώθησαν	φανερωθῶσι(ν)	φανερωθεῖεν	φανερωθήτωσαν

Infinitive: φανερωθῆναι

Participle: φανερωθείς, φανερωθεῖσα, φανερωθέν (gen. φανερωθέντος)

Infinitive: πεφανερῶσθαι

Participle: πεφανερωμένος, πεφανερωμένη, πεφανερωμένον (gen. πεφανερωμένου)

Where you meet it

First met in passage 33, Mark 16:14.