Greek core word #149 · verb · 109 times in the New Testament

παρακαλέω

pah-rah-kah-LEH-oh

παρακαλέω, —, παρεκάλεσα, —, παρακέκλημαι, παρεκλήθην — urge, plead; comfort

Compound of καλέω: short ε in the aorist (παρεκάλεσα), stem κλη- in perfect and aorist passive (παρεκλήθην).
Augment after the prefix: παρεκάλουν.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	παρακαλῶ	παρακαλῶ	παρακαλοίην
2 sg	παρακαλεῖς	παρακαλῇς	παρακαλοίης	παρακάλει
3 sg	παρακαλεῖ	παρακαλῇ	παρακαλοίη	παρακαλείτω
1 pl	παρακαλοῦμεν	παρακαλῶμεν	παρακαλοῖμεν
2 pl	παρακαλεῖτε	παρακαλῆτε	παρακαλοῖτε	παρακαλεῖτε
3 pl	παρακαλοῦσι(ν)	παρακαλῶσι(ν)	παρακαλοῖεν	παρακαλείτωσαν

Infinitive: παρακαλεῖν

Participle: παρακαλῶν, παρακαλοῦσα, παρακαλοῦν (gen. παρακαλοῦντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	παρακαλοῦμαι	παρακαλῶμαι	παρακαλοίμην
2 sg	παρακαλῇ	παρακαλῇ	παρακαλοῖο	παρακαλοῦ
3 sg	παρακαλεῖται	παρακαλῆται	παρακαλοῖτο	παρακαλείσθω
1 pl	παρακαλούμεθα	παρακαλώμεθα	παρακαλοίμεθα
2 pl	παρακαλεῖσθε	παρακαλῆσθε	παρακαλοῖσθε	παρακαλεῖσθε
3 pl	παρακαλοῦνται	παρακαλῶνται	παρακαλοῖντο	παρακαλείσθωσαν

Infinitive: παρακαλεῖσθαι

Participle: παρακαλούμενος, παρακαλουμένη, παρακαλούμενον (gen. παρακαλουμένου)

Infinitive: παρακληθήσεσθαι

Participle: παρακληθησόμενος, παρακληθησομένη, παρακληθησόμενον (gen. παρακληθησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	παρεκάλεσα	παρακαλέσω	παρακαλέσαιμι
2 sg	παρεκάλεσας	παρακαλέσῃς	παρακαλέσαις	παρακάλεσον
3 sg	παρεκάλεσε(ν)	παρακαλέσῃ	παρακαλέσαι	παρακαλεσάτω
1 pl	παρεκαλέσαμεν	παρακαλέσωμεν	παρακαλέσαιμεν
2 pl	παρεκαλέσατε	παρακαλέσητε	παρακαλέσαιτε	παρακαλέσατε
3 pl	παρεκάλεσαν	παρακαλέσωσι(ν)	παρακαλέσαιεν	παρακαλεσάτωσαν

Infinitive: παρακαλέσαι

Participle: παρακαλέσας, παρακαλέσασα, παρακαλέσαν (gen. παρακαλέσαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	παρεκλήθην	παρακληθῶ	παρακληθείην
2 sg	παρεκλήθης	παρακληθῇς	παρακληθείης	παρακλήθητι
3 sg	παρεκλήθη	παρακληθῇ	παρακληθείη	παρακληθήτω
1 pl	παρεκλήθημεν	παρακληθῶμεν	παρακληθεῖμεν
2 pl	παρεκλήθητε	παρακληθῆτε	παρακληθεῖτε	παρακλήθητε
3 pl	παρεκλήθησαν	παρακληθῶσι(ν)	παρακληθεῖεν	παρακληθήτωσαν

Infinitive: παρακληθῆναι

Participle: παρακληθείς, παρακληθεῖσα, παρακληθέν (gen. παρακληθέντος)

Infinitive: παρακεκλῆσθαι

Participle: παρακεκλημένος, παρακεκλημένη, παρακεκλημένον (gen. παρακεκλημένου)

Where you meet it

First met in passage 12, Mark 5:17.