Greek core word #214 · verb · 76 times in the New Testament

μαρτυρέω

mar-too-REH-oh

μαρτυρέω, μαρτυρήσω, ἐμαρτύρησα, μεμαρτύρηκα, μεμαρτύρημαι, ἐμαρτυρήθην — testify, bear witness

ε-contract verb, regular (μαρτυρήσω, ἐμαρτύρησα, μεμαρτύρηκα); passive “be well spoken of”.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	μαρτυρῶ	μαρτυρῶ	μαρτυροίην
2 sg	μαρτυρεῖς	μαρτυρῇς	μαρτυροίης	μαρτύρει
3 sg	μαρτυρεῖ	μαρτυρῇ	μαρτυροίη	μαρτυρείτω
1 pl	μαρτυροῦμεν	μαρτυρῶμεν	μαρτυροῖμεν
2 pl	μαρτυρεῖτε	μαρτυρῆτε	μαρτυροῖτε	μαρτυρεῖτε
3 pl	μαρτυροῦσι(ν)	μαρτυρῶσι(ν)	μαρτυροῖεν	μαρτυρείτωσαν

Infinitive: μαρτυρεῖν

Participle: μαρτυρῶν, μαρτυροῦσα, μαρτυροῦν (gen. μαρτυροῦντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	μαρτυροῦμαι	μαρτυρῶμαι	μαρτυροίμην
2 sg	μαρτυρῇ	μαρτυρῇ	μαρτυροῖο	μαρτυροῦ
3 sg	μαρτυρεῖται	μαρτυρῆται	μαρτυροῖτο	μαρτυρείσθω
1 pl	μαρτυρούμεθα	μαρτυρώμεθα	μαρτυροίμεθα
2 pl	μαρτυρεῖσθε	μαρτυρῆσθε	μαρτυροῖσθε	μαρτυρεῖσθε
3 pl	μαρτυροῦνται	μαρτυρῶνται	μαρτυροῖντο	μαρτυρείσθωσαν

Infinitive: μαρτυρεῖσθαι

Participle: μαρτυρούμενος, μαρτυρουμένη, μαρτυρούμενον (gen. μαρτυρουμένου)

Infinitive: μαρτυρήσειν

Participle: μαρτυρήσων, μαρτυρήσουσα, μαρτυρῆσον (gen. μαρτυρήσοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐμαρτύρησα	μαρτυρήσω	μαρτυρήσαιμι
2 sg	ἐμαρτύρησας	μαρτυρήσῃς	μαρτυρήσαις	μαρτύρησον
3 sg	ἐμαρτύρησε(ν)	μαρτυρήσῃ	μαρτυρήσαι	μαρτυρησάτω
1 pl	ἐμαρτυρήσαμεν	μαρτυρήσωμεν	μαρτυρήσαιμεν
2 pl	ἐμαρτυρήσατε	μαρτυρήσητε	μαρτυρήσαιτε	μαρτυρήσατε
3 pl	ἐμαρτύρησαν	μαρτυρήσωσι(ν)	μαρτυρήσαιεν	μαρτυρησάτωσαν

Infinitive: μαρτυρῆσαι

Participle: μαρτυρήσας, μαρτυρήσασα, μαρτυρῆσαν (gen. μαρτυρήσαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐμαρτυρήθην	μαρτυρηθῶ	μαρτυρηθείην
2 sg	ἐμαρτυρήθης	μαρτυρηθῇς	μαρτυρηθείης	μαρτυρήθητι
3 sg	ἐμαρτυρήθη	μαρτυρηθῇ	μαρτυρηθείη	μαρτυρηθήτω
1 pl	ἐμαρτυρήθημεν	μαρτυρηθῶμεν	μαρτυρηθεῖμεν
2 pl	ἐμαρτυρήθητε	μαρτυρηθῆτε	μαρτυρηθεῖτε	μαρτυρήθητε
3 pl	ἐμαρτυρήθησαν	μαρτυρηθῶσι(ν)	μαρτυρηθεῖεν	μαρτυρηθήτωσαν

Infinitive: μαρτυρηθῆναι

Participle: μαρτυρηθείς, μαρτυρηθεῖσα, μαρτυρηθέν (gen. μαρτυρηθέντος)

Infinitive: μεμαρτυρηκέναι

Participle: μεμαρτυρηκώς, μεμαρτυρηκυῖα, μεμαρτυρηκός (gen. μεμαρτυρηκότος)

Infinitive: μεμαρτυρῆσθαι

Participle: μεμαρτυρημένος, μεμαρτυρημένη, μεμαρτυρημένον (gen. μεμαρτυρημένου)

Where you meet it

First met in passage 71, John 1:8.