Greek core word #342 · verb · 42 times in the New Testament

λύω

LOO-oh

λύω, λύσω, ἔλυσα, λέλυκα, λέλυμαι, ἐλύθην — loose, release, destroy

The model regular verb: λύσω, ἔλυσα, λέλυκα, λέλυμαι, ἐλύθην (υ long in present, future and aorist active, short elsewhere).

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	λύω	λύω	λύοιμι
2 sg	λύεις	λύῃς	λύοις	λῦε
3 sg	λύει	λύῃ	λύοι	λυέτω
1 pl	λύομεν	λύωμεν	λύοιμεν
2 pl	λύετε	λύητε	λύοιτε	λύετε
3 pl	λύουσι(ν)	λύωσι(ν)	λύοιεν	λυέτωσαν

Infinitive: λύειν

Participle: λύων, λύουσα, λῦον (gen. λύοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	λύομαι	λύωμαι	λυοίμην
2 sg	λύῃ	λύῃ	λύοιο	λύου
3 sg	λύεται	λύηται	λύοιτο	λυέσθω
1 pl	λυόμεθα	λυώμεθα	λυοίμεθα
2 pl	λύεσθε	λύησθε	λύοισθε	λύεσθε
3 pl	λύονται	λύωνται	λύοιντο	λυέσθωσαν

Infinitive: λύεσθαι

Participle: λυόμενος, λυομένη, λυόμενον (gen. λυομένου)

Infinitive: λυθήσεσθαι

Participle: λυθησόμενος, λυθησομένη, λυθησόμενον (gen. λυθησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἔλυσα	λύσω	λύσαιμι
2 sg	ἔλυσας	λύσῃς	λύσαις	λῦσον
3 sg	ἔλυσε(ν)	λύσῃ	λύσαι	λυσάτω
1 pl	ἐλύσαμεν	λύσωμεν	λύσαιμεν
2 pl	ἐλύσατε	λύσητε	λύσαιτε	λύσατε
3 pl	ἔλυσαν	λύσωσι(ν)	λύσαιεν	λυσάτωσαν

Infinitive: λῦσαι

Participle: λύσας, λύσασα, λῦσαν (gen. λύσαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐλύθην	λυθῶ	λυθείην
2 sg	ἐλύθης	λυθῇς	λυθείης	λύθητι
3 sg	ἐλύθη	λυθῇ	λυθείη	λυθήτω
1 pl	ἐλύθημεν	λυθῶμεν	λυθεῖμεν
2 pl	ἐλύθητε	λυθῆτε	λυθεῖτε	λύθητε
3 pl	ἐλύθησαν	λυθῶσι(ν)	λυθεῖεν	λυθήτωσαν

Infinitive: λυθῆναι

Participle: λυθείς, λυθεῖσα, λυθέν (gen. λυθέντος)

Infinitive: λελύσθαι

Participle: λελυμένος, λελυμένη, λελυμένον (gen. λελυμένου)

Where you meet it

First met in passage 76, John 2:19.