Greek core word #276 · verb · 55 times in the New Testament

κράζω

KRAH-zoh

κράζω, κράξω, ἔκραξα, κέκραγα, —, — — cry out, shout

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	κράζω	κράζω	κράζοιμι
2 sg	κράζεις	κράζῃς	κράζοις	κρᾶζε
3 sg	κράζει	κράζῃ	κράζοι	κραζέτω
1 pl	κράζομεν	κράζωμεν	κράζοιμεν
2 pl	κράζετε	κράζητε	κράζοιτε	κράζετε
3 pl	κράζουσι(ν)	κράζωσι(ν)	κράζοιεν	κραζέτωσαν

Infinitive: κράζειν

Participle: κράζων, κράζουσα, κρᾶζον (gen. κράζοντος)

Infinitive: κράξειν

Participle: κράξων, κράξουσα, κράξον (gen. κράξοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἔκραξα / ἐκέκραξα	κράξω	κράξαιμι
2 sg	ἔκραξας	κράξῃς	κράξαις	κράξον
3 sg	ἔκραξε(ν)	κράξῃ	κράξαι	κραξάτω
1 pl	ἐκράξαμεν	κράξωμεν	κράξαιμεν
2 pl	ἐκράξατε	κράξητε	κράξαιτε	κράξατε
3 pl	ἔκραξαν	κράξωσι(ν)	κράξαιεν	κραξάτωσαν

Infinitive: κράξαι

Participle: κράξας, κράξασα, κράξαν (gen. κράξαντος)

Infinitive: κεκραγέναι

Participle: κεκραγώς, κεκραγυῖα, κεκραγός (gen. κεκραγότος)

Where you meet it

First met in passage 29, Mark 15:14.