Greek core word #307 · verb · 47 times in the New Testament

κρατέω

krah-TEH-oh

κρατέω, κρατήσω, ἐκράτησα, κεκράτηκα, κεκράτημαι, — — grasp, hold fast

ε-contract verb; with genitive “take hold of”, with accusative “seize, hold fast”; perfect passive κεκράτηνται (John 20:23).

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	κρατῶ	κρατῶ	κρατοίην
2 sg	κρατεῖς	κρατῇς	κρατοίης	κράτει
3 sg	κρατεῖ	κρατῇ	κρατοίη	κρατείτω
1 pl	κρατοῦμεν	κρατῶμεν	κρατοῖμεν
2 pl	κρατεῖτε	κρατῆτε	κρατοῖτε	κρατεῖτε
3 pl	κρατοῦσι(ν)	κρατῶσι(ν)	κρατοῖεν	κρατείτωσαν

Infinitive: κρατεῖν

Participle: κρατῶν, κρατοῦσα, κρατοῦν (gen. κρατοῦντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	κρατοῦμαι	κρατῶμαι	κρατοίμην
2 sg	κρατῇ	κρατῇ	κρατοῖο	κρατοῦ
3 sg	κρατεῖται	κρατῆται	κρατοῖτο	κρατείσθω
1 pl	κρατούμεθα	κρατώμεθα	κρατοίμεθα
2 pl	κρατεῖσθε	κρατῆσθε	κρατοῖσθε	κρατεῖσθε
3 pl	κρατοῦνται	κρατῶνται	κρατοῖντο	κρατείσθωσαν

Infinitive: κρατεῖσθαι

Participle: κρατούμενος, κρατουμένη, κρατούμενον (gen. κρατουμένου)

Infinitive: κρατήσειν

Participle: κρατήσων, κρατήσουσα, κρατῆσον (gen. κρατήσοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐκράτησα	κρατήσω	κρατήσαιμι
2 sg	ἐκράτησας	κρατήσῃς	κρατήσαις	κράτησον
3 sg	ἐκράτησε(ν)	κρατήσῃ	κρατήσαι	κρατησάτω
1 pl	ἐκρατήσαμεν	κρατήσωμεν	κρατήσαιμεν
2 pl	ἐκρατήσατε	κρατήσητε	κρατήσαιτε	κρατήσατε
3 pl	ἐκράτησαν	κρατήσωσι(ν)	κρατήσαιεν	κρατησάτωσαν

Infinitive: κρατῆσαι

Participle: κρατήσας, κρατήσασα, κρατῆσαν (gen. κρατήσαντος)

Infinitive: κεκρατηκέναι

Participle: κεκρατηκώς, κεκρατηκυῖα, κεκρατηκός (gen. κεκρατηκότος)

Infinitive: κεκρατῆσθαι

Participle: κεκρατημένος, κεκρατημένη, κεκρατημένον (gen. κεκρατημένου)

Where you meet it

First met in passage 110, 2 Thessalonians 2:15.