Greek core word #254 · verb · 61 times in the New Testament

κηρύσσω

kay-ROO-soh

κηρύσσω, κηρύξω, ἐκήρυξα, —, —, ἐκηρύχθην — proclaim, preach

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	κηρύσσω	κηρύσσω	κηρύσσοιμι
2 sg	κηρύσσεις	κηρύσσῃς	κηρύσσοις	κήρυσσε
3 sg	κηρύσσει	κηρύσσῃ	κηρύσσοι	κηρυσσέτω
1 pl	κηρύσσομεν	κηρύσσωμεν	κηρύσσοιμεν
2 pl	κηρύσσετε	κηρύσσητε	κηρύσσοιτε	κηρύσσετε
3 pl	κηρύσσουσι(ν)	κηρύσσωσι(ν)	κηρύσσοιεν	κηρυσσέτωσαν

Infinitive: κηρύσσειν

Participle: κηρύσσων, κηρύσσουσα, κηρύσσον (gen. κηρύσσοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	κηρύσσομαι	κηρύσσωμαι	κηρυσσοίμην
2 sg	κηρύσσῃ	κηρύσσῃ	κηρύσσοιο	κηρύσσου
3 sg	κηρύσσεται	κηρύσσηται	κηρύσσοιτο	κηρυσσέσθω
1 pl	κηρυσσόμεθα	κηρυσσώμεθα	κηρυσσοίμεθα
2 pl	κηρύσσεσθε	κηρύσσησθε	κηρύσσοισθε	κηρύσσεσθε
3 pl	κηρύσσονται	κηρύσσωνται	κηρύσσοιντο	κηρυσσέσθωσαν

Infinitive: κηρύσσεσθαι

Participle: κηρυσσόμενος, κηρυσσομένη, κηρυσσόμενον (gen. κηρυσσομένου)

Infinitive: κηρυχθήσεσθαι

Participle: κηρυχθησόμενος, κηρυχθησομένη, κηρυχθησόμενον (gen. κηρυχθησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐκήρυξα	κηρύξω	κηρύξαιμι
2 sg	ἐκήρυξας	κηρύξῃς	κηρύξαις	κήρυξον
3 sg	ἐκήρυξε(ν)	κηρύξῃ	κηρύξαι	κηρυξάτω
1 pl	ἐκηρύξαμεν	κηρύξωμεν	κηρύξαιμεν
2 pl	ἐκηρύξατε	κηρύξητε	κηρύξαιτε	κηρύξατε
3 pl	ἐκήρυξαν	κηρύξωσι(ν)	κηρύξαιεν	κηρυξάτωσαν

Infinitive: κηρύξαι

Participle: κηρύξας, κηρύξασα, κηρύξαν (gen. κηρύξαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐκηρύχθην	κηρυχθῶ	κηρυχθείην
2 sg	ἐκηρύχθης	κηρυχθῇς	κηρυχθείης	κηρύχθητι
3 sg	ἐκηρύχθη	κηρυχθῇ	κηρυχθείη	κηρυχθήτω
1 pl	ἐκηρύχθημεν	κηρυχθῶμεν	κηρυχθεῖμεν
2 pl	ἐκηρύχθητε	κηρυχθῆτε	κηρυχθεῖτε	κηρύχθητε
3 pl	ἐκηρύχθησαν	κηρυχθῶσι(ν)	κηρυχθεῖεν	κηρυχθήτωσαν

Infinitive: κηρυχθῆναι

Participle: κηρυχθείς, κηρυχθεῖσα, κηρυχθέν (gen. κηρυχθέντος)

Where you meet it

First met in passage 20, Mark 13:10.