Greek core word #106 · verb · 148 times in the New Testament

καλέω

kah-LEH-oh

καλέω, καλέσω, ἐκάλεσα, κέκληκα, κέκλημαι, ἐκλήθην — call

ε-contract verb that keeps ε short in the future and aorist (καλέσω, ἐκάλεσα).
Shortened stem κλη- in the perfect and aorist passive (κέκληκα, κέκλημαι, ἐκλήθην).

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	καλῶ	καλῶ	καλοίην
2 sg	καλεῖς	καλῇς	καλοίης	κάλει
3 sg	καλεῖ	καλῇ	καλοίη	καλείτω
1 pl	καλοῦμεν	καλῶμεν	καλοῖμεν
2 pl	καλεῖτε	καλῆτε	καλοῖτε	καλεῖτε
3 pl	καλοῦσι(ν)	καλῶσι(ν)	καλοῖεν	καλείτωσαν

Infinitive: καλεῖν

Participle: καλῶν, καλοῦσα, καλοῦν (gen. καλοῦντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	καλοῦμαι	καλῶμαι	καλοίμην
2 sg	καλῇ	καλῇ	καλοῖο	καλοῦ
3 sg	καλεῖται	καλῆται	καλοῖτο	καλείσθω
1 pl	καλούμεθα	καλώμεθα	καλοίμεθα
2 pl	καλεῖσθε	καλῆσθε	καλοῖσθε	καλεῖσθε
3 pl	καλοῦνται	καλῶνται	καλοῖντο	καλείσθωσαν

Infinitive: καλεῖσθαι

Participle: καλούμενος, καλουμένη, καλούμενον (gen. καλουμένου)

Infinitive: καλέσειν

Participle: καλέσων, καλέσουσα, καλέσον (gen. καλέσοντος)

Infinitive: κληθήσεσθαι

Participle: κληθησόμενος, κληθησομένη, κληθησόμενον (gen. κληθησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐκάλεσα	καλέσω	καλέσαιμι
2 sg	ἐκάλεσας	καλέσῃς	καλέσαις	κάλεσον
3 sg	ἐκάλεσε(ν)	καλέσῃ	καλέσαι	καλεσάτω
1 pl	ἐκαλέσαμεν	καλέσωμεν	καλέσαιμεν
2 pl	ἐκαλέσατε	καλέσητε	καλέσαιτε	καλέσατε
3 pl	ἐκάλεσαν	καλέσωσι(ν)	καλέσαιεν	καλεσάτωσαν

Infinitive: καλέσαι

Participle: καλέσας, καλέσασα, καλέσαν (gen. καλέσαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐκλήθην	κληθῶ	κληθείην
2 sg	ἐκλήθης	κληθῇς	κληθείης	κλήθητι
3 sg	ἐκλήθη	κληθῇ	κληθείη	κληθήτω
1 pl	ἐκλήθημεν	κληθῶμεν	κληθεῖμεν
2 pl	ἐκλήθητε	κληθῆτε	κληθεῖτε	κλήθητε
3 pl	ἐκλήθησαν	κληθῶσι(ν)	κληθεῖεν	κληθήτωσαν

Infinitive: κληθῆναι

Participle: κληθείς, κληθεῖσα, κληθέν (gen. κληθέντος)

Infinitive: κεκληκέναι

Participle: κεκληκώς, κεκληκυῖα, κεκληκός (gen. κεκληκότος)

Infinitive: κεκλῆσθαι

Participle: κεκλημένος, κεκλημένη, κεκλημένον (gen. κεκλημένου)

Where you meet it

First met in passage 113, Hebrews 5:4.