Greek core word #258 · verb · 60 times in the New Testament
ὑπάρχω
hoo-PAR-kohὑπάρχω, —, —, —, —, — — be, exist
- Used in the NT only in the present and imperfect; τὰ ὑπάρχοντα “possessions”.
Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.
Present active
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sg | ὑπάρχω | ὑπάρχω | ὑπάρχοιμι | |
| 2 sg | ὑπάρχεις | ὑπάρχῃς | ὑπάρχοις | ὕπαρχε |
| 3 sg | ὑπάρχει | ὑπάρχῃ | ὑπάρχοι | ὑπαρχέτω |
| 1 pl | ὑπάρχομεν | ὑπάρχωμεν | ὑπάρχοιμεν | |
| 2 pl | ὑπάρχετε | ὑπάρχητε | ὑπάρχοιτε | ὑπάρχετε |
| 3 pl | ὑπάρχουσι(ν) | ὑπάρχωσι(ν) | ὑπάρχοιεν | ὑπαρχέτωσαν |
Infinitive: ὑπάρχειν
Participle: ὑπάρχων, ὑπάρχουσα, ὑπάρχον (gen. ὑπάρχοντος)
Imperfect active
| Indicative | |
|---|---|
| 1 sg | ὑπῆρχον |
| 2 sg | ὑπῆρχες |
| 3 sg | ὑπῆρχε(ν) |
| 1 pl | ὑπήρχομεν |
| 2 pl | ὑπήρχετε |
| 3 pl | ὑπῆρχον |
Where you meet it
First met in passage 58, Luke 16:14.
From Appendix B of the Greek and Latin with Jerome study companion · PDF page 294 · open the PDF here