Greek core word #87 · verb · 176 times in the New Testament

εὑρίσκω

hew-REES-koh

εὑρίσκω, εὑρήσω, εὗρον, εὕρηκα, —, εὑρέθην — find

-ισκ- present; 2nd aorist εὗρον (imperative εὑρέ); aorist passive εὑρέθην usually without augment.
Imperfect ηὕρισκον, NT also εὕρισκον; NT has εὕραμεν and εὑράμενος with 1st-aorist endings.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	εὑρίσκω	εὑρίσκω	εὑρίσκοιμι
2 sg	εὑρίσκεις	εὑρίσκῃς	εὑρίσκοις	εὕρισκε
3 sg	εὑρίσκει	εὑρίσκῃ	εὑρίσκοι	εὑρισκέτω
1 pl	εὑρίσκομεν	εὑρίσκωμεν	εὑρίσκοιμεν
2 pl	εὑρίσκετε	εὑρίσκητε	εὑρίσκοιτε	εὑρίσκετε
3 pl	εὑρίσκουσι(ν)	εὑρίσκωσι(ν)	εὑρίσκοιεν	εὑρισκέτωσαν

Infinitive: εὑρίσκειν

Participle: εὑρίσκων, εὑρίσκουσα, εὑρίσκον (gen. εὑρίσκοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	εὑρίσκομαι	εὑρίσκωμαι	εὑρισκοίμην
2 sg	εὑρίσκῃ	εὑρίσκῃ	εὑρίσκοιο	εὑρίσκου
3 sg	εὑρίσκεται	εὑρίσκηται	εὑρίσκοιτο	εὑρισκέσθω
1 pl	εὑρισκόμεθα	εὑρισκώμεθα	εὑρισκοίμεθα
2 pl	εὑρίσκεσθε	εὑρίσκησθε	εὑρίσκοισθε	εὑρίσκεσθε
3 pl	εὑρίσκονται	εὑρίσκωνται	εὑρίσκοιντο	εὑρισκέσθωσαν

Infinitive: εὑρίσκεσθαι

Participle: εὑρισκόμενος, εὑρισκομένη, εὑρισκόμενον (gen. εὑρισκομένου)

Infinitive: εὑρήσειν

Participle: εὑρήσων, εὑρήσουσα, εὑρῆσον (gen. εὑρήσοντος)

Infinitive: εὑρεθήσεσθαι

Participle: εὑρεθησόμενος, εὑρεθησομένη, εὑρεθησόμενον (gen. εὑρεθησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	εὗρον	εὕρω	εὕροιμι
2 sg	εὗρες	εὕρῃς	εὕροις	εὑρέ
3 sg	εὗρε(ν)	εὕρῃ	εὕροι	εὑρέτω
1 pl	εὕρομεν / εὕραμεν	εὕρωμεν	εὕροιμεν
2 pl	εὕρετε	εὕρητε	εὕροιτε	εὕρετε
3 pl	εὗρον	εὕρωσι(ν)	εὕροιεν	εὑρέτωσαν

Infinitive: εὑρεῖν

Participle: εὑρών, εὑροῦσα, εὑρόν (gen. εὑρόντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	εὑρόμην	εὕρωμαι	εὑροίμην
2 sg	εὕρου	εὕρῃ	εὕροιο	εὑροῦ
3 sg	εὕρετο	εὕρηται	εὕροιτο	εὑρέσθω
1 pl	εὑρόμεθα	εὑρώμεθα	εὑροίμεθα
2 pl	εὕρεσθε	εὕρησθε	εὕροισθε	εὕρεσθε
3 pl	εὕροντο	εὕρωνται	εὕροιντο	εὑρέσθωσαν

Infinitive: εὑρέσθαι

Participle: εὑρόμενος/εὑράμενος, εὑρομένη, εὑρόμενον (gen. εὑρομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	εὑρέθην	εὑρεθῶ	εὑρεθείην
2 sg	εὑρέθης	εὑρεθῇς	εὑρεθείης	εὑρέθητι
3 sg	εὑρέθη	εὑρεθῇ	εὑρεθείη	εὑρεθήτω
1 pl	εὑρέθημεν	εὑρεθῶμεν	εὑρεθεῖμεν
2 pl	εὑρέθητε	εὑρεθῆτε	εὑρεθεῖτε	εὑρέθητε
3 pl	εὑρέθησαν	εὑρεθῶσι(ν)	εὑρεθεῖεν	εὑρεθήτωσαν

Infinitive: εὑρεθῆναι

Participle: εὑρεθείς, εὑρεθεῖσα, εὑρεθέν (gen. εὑρεθέντος)

Infinitive: εὑρηκέναι

Participle: εὑρηκώς, εὑρηκυῖα, εὑρηκός (gen. εὑρηκότος)

Where you meet it

First met in passage 74, John 1:43.