Greek core word #69 · verb · 221 times in the New Testament

γινώσκω

gih-NOHS-koh

γινώσκω, γνώσομαι, ἔγνων, ἔγνωκα, ἔγνωσμαι, ἐγνώσθην — know, come to know

Present with -σκ- suffix (Attic γιγνώσκω); future middle γνώσομαι with active meaning.
Root aorist ἔγνων: subj. γνῶ, imperative γνῶθι, inf. γνῶναι, ptc. γνούς.
NT variants: subjunctive γνοῖ (for γνῷ), perfect 3 pl ἔγνωκαν.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	γινώσκω	γινώσκω	γινώσκοιμι
2 sg	γινώσκεις	γινώσκῃς	γινώσκοις	γίνωσκε
3 sg	γινώσκει	γινώσκῃ	γινώσκοι	γινωσκέτω
1 pl	γινώσκομεν	γινώσκωμεν	γινώσκοιμεν
2 pl	γινώσκετε	γινώσκητε	γινώσκοιτε	γινώσκετε
3 pl	γινώσκουσι(ν)	γινώσκωσι(ν)	γινώσκοιεν	γινωσκέτωσαν

Infinitive: γινώσκειν

Participle: γινώσκων, γινώσκουσα, γινῶσκον (gen. γινώσκοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	γινώσκομαι	γινώσκωμαι	γινωσκοίμην
2 sg	γινώσκῃ	γινώσκῃ	γινώσκοιο	γινώσκου
3 sg	γινώσκεται	γινώσκηται	γινώσκοιτο	γινωσκέσθω
1 pl	γινωσκόμεθα	γινωσκώμεθα	γινωσκοίμεθα
2 pl	γινώσκεσθε	γινώσκησθε	γινώσκοισθε	γινώσκεσθε
3 pl	γινώσκονται	γινώσκωνται	γινώσκοιντο	γινωσκέσθωσαν

Infinitive: γινώσκεσθαι

Participle: γινωσκόμενος, γινωσκομένη, γινωσκόμενον (gen. γινωσκομένου)

Infinitive: γνώσεσθαι

Participle: γνωσόμενος, γνωσομένη, γνωσόμενον (gen. γνωσομένου)

Infinitive: γνωσθήσεσθαι

Participle: γνωσθησόμενος, γνωσθησομένη, γνωσθησόμενον (gen. γνωσθησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἔγνων	γνῶ	γνοίην
2 sg	ἔγνως	γνῷς	γνοίης	γνῶθι
3 sg	ἔγνω	γνῷ / γνοῖ	γνοίη	γνώτω
1 pl	ἔγνωμεν	γνῶμεν	γνοῖμεν
2 pl	ἔγνωτε	γνῶτε	γνοῖτε	γνῶτε
3 pl	ἔγνωσαν	γνῶσι(ν)	γνοῖεν	γνώτωσαν

Infinitive: γνῶναι

Participle: γνούς, γνοῦσα, γνόν (gen. γνόντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐγνώσθην	γνωσθῶ	γνωσθείην
2 sg	ἐγνώσθης	γνωσθῇς	γνωσθείης	γνώσθητι
3 sg	ἐγνώσθη	γνωσθῇ	γνωσθείη	γνωσθήτω
1 pl	ἐγνώσθημεν	γνωσθῶμεν	γνωσθεῖμεν
2 pl	ἐγνώσθητε	γνωσθῆτε	γνωσθεῖτε	γνώσθητε
3 pl	ἐγνώσθησαν	γνωσθῶσι(ν)	γνωσθεῖεν	γνωσθήτωσαν

Infinitive: γνωσθῆναι

Participle: γνωσθείς, γνωσθεῖσα, γνωσθέν (gen. γνωσθέντος)

Infinitive: ἐγνωκέναι

Participle: ἐγνωκώς, ἐγνωκυῖα, ἐγνωκός (gen. ἐγνωκότος)

Infinitive: ἐγνῶσθαι

Participle: ἐγνωσμένος, ἐγνωσμένη, ἐγνωσμένον (gen. ἐγνωσμένου)

Where you meet it

First met in passage 11, Mark 4:13.

Explained in the notes of 6 passages: