Greek core word #24 · verb · 667 times in the New Testament

γίνομαι

GEE-no-mai

γίνομαι, γενήσομαι, ἐγενόμην, γέγονα, γεγένημαι, ἐγενήθην — become, happen, be

Deponent: middle forms with active meaning; 2nd aorist middle ἐγενόμην (μὴ γένοιτο “may it not be”), also passive-form ἐγενήθην.
Perfect γέγονα is active in form; the pluperfect appears with and without augment (ἐγεγόνει, γεγόνει).
NT perfect 3 pl also γέγοναν.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	γίνομαι	γίνωμαι	γινοίμην
2 sg	γίνῃ	γίνῃ	γίνοιο	γίνου
3 sg	γίνεται	γίνηται	γίνοιτο	γινέσθω
1 pl	γινόμεθα	γινώμεθα	γινοίμεθα
2 pl	γίνεσθε	γίνησθε	γίνοισθε	γίνεσθε
3 pl	γίνονται	γίνωνται	γίνοιντο	γινέσθωσαν

Infinitive: γίνεσθαι

Participle: γινόμενος, γινομένη, γινόμενον (gen. γινομένου)

Infinitive: γενήσεσθαι

Participle: γενησόμενος, γενησομένη, γενησόμενον (gen. γενησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐγενόμην	γένωμαι	γενοίμην
2 sg	ἐγένου	γένῃ	γένοιο	γενοῦ
3 sg	ἐγένετο	γένηται	γένοιτο	γενέσθω
1 pl	ἐγενόμεθα	γενώμεθα	γενοίμεθα
2 pl	ἐγένεσθε	γένησθε	γένοισθε	γένεσθε
3 pl	ἐγένοντο	γένωνται	γένοιντο	γενέσθωσαν

Infinitive: γενέσθαι

Participle: γενόμενος, γενομένη, γενόμενον (gen. γενομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐγενήθην	γενηθῶ	γενηθείην
2 sg	ἐγενήθης	γενηθῇς	γενηθείης	γενήθητι
3 sg	ἐγενήθη	γενηθῇ	γενηθείη	γενηθήτω
1 pl	ἐγενήθημεν	γενηθῶμεν	γενηθεῖμεν
2 pl	ἐγενήθητε	γενηθῆτε	γενηθεῖτε	γενήθητε
3 pl	ἐγενήθησαν	γενηθῶσι(ν)	γενηθεῖεν	γενηθήτωσαν

Infinitive: γενηθῆναι

Participle: γενηθείς, γενηθεῖσα, γενηθέν (gen. γενηθέντος)

Infinitive: γεγονέναι

Participle: γεγονώς, γεγονυῖα, γεγονός (gen. γεγονότος)

Infinitive: γεγενῆσθαι

Participle: γεγενημένος, γεγενημένη, γεγενημένον (gen. γεγενημένου)

Where you meet it

First met in passage 15, Mark 6:47.

Explained in the notes of 8 passages: