Greek core word #273 · verb · 56 times in the New Testament

ἐπερωτάω

eh-peh-roh-TAH-oh

ἐπερωτάω, ἐπερωτήσω, ἐπηρώτησα, —, —, ἐπηρωτήθην — ask, question

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐπερωτῶ	ἐπερωτῶ	ἐπερωτῴην
2 sg	ἐπερωτᾷς	ἐπερωτᾷς	ἐπερωτῴης	ἐπερώτα
3 sg	ἐπερωτᾷ	ἐπερωτᾷ	ἐπερωτῴη	ἐπερωτάτω
1 pl	ἐπερωτῶμεν	ἐπερωτῶμεν	ἐπερωτῷμεν
2 pl	ἐπερωτᾶτε	ἐπερωτᾶτε	ἐπερωτῷτε	ἐπερωτᾶτε
3 pl	ἐπερωτῶσι(ν)	ἐπερωτῶσι(ν)	ἐπερωτῷεν	ἐπερωτάτωσαν

Infinitive: ἐπερωτᾶν

Participle: ἐπερωτῶν, ἐπερωτῶσα, ἐπερωτῶν (gen. ἐπερωτῶντος)

Infinitive: ἐπερωτήσειν

Participle: ἐπερωτήσων, ἐπερωτήσουσα, ἐπερωτῆσον (gen. ἐπερωτήσοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐπηρώτησα	ἐπερωτήσω	ἐπερωτήσαιμι
2 sg	ἐπηρώτησας	ἐπερωτήσῃς	ἐπερωτήσαις	ἐπερώτησον
3 sg	ἐπηρώτησε(ν)	ἐπερωτήσῃ	ἐπερωτήσαι	ἐπερωτησάτω
1 pl	ἐπηρωτήσαμεν	ἐπερωτήσωμεν	ἐπερωτήσαιμεν
2 pl	ἐπηρωτήσατε	ἐπερωτήσητε	ἐπερωτήσαιτε	ἐπερωτήσατε
3 pl	ἐπηρώτησαν	ἐπερωτήσωσι(ν)	ἐπερωτήσαιεν	ἐπερωτησάτωσαν

Infinitive: ἐπερωτῆσαι

Participle: ἐπερωτήσας, ἐπερωτήσασα, ἐπερωτῆσαν (gen. ἐπερωτήσαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐπηρωτήθην	ἐπερωτηθῶ	ἐπερωτηθείην
2 sg	ἐπηρωτήθης	ἐπερωτηθῇς	ἐπερωτηθείης	ἐπερωτήθητι
3 sg	ἐπηρωτήθη	ἐπερωτηθῇ	ἐπερωτηθείη	ἐπερωτηθήτω
1 pl	ἐπηρωτήθημεν	ἐπερωτηθῶμεν	ἐπερωτηθεῖμεν
2 pl	ἐπηρωτήθητε	ἐπερωτηθῆτε	ἐπερωτηθεῖτε	ἐπερωτήθητε
3 pl	ἐπηρωτήθησαν	ἐπερωτηθῶσι(ν)	ἐπερωτηθεῖεν	ἐπερωτηθήτωσαν

Infinitive: ἐπερωτηθῆναι

Participle: ἐπερωτηθείς, ἐπερωτηθεῖσα, ἐπερωτηθέν (gen. ἐπερωτηθέντος)

Where you meet it

First met in passage 60, Luke 18:18.