Greek core word #80 · verb · 193 times in the New Testament

εἰσέρχομαι

ay-SER-ko-mai

εἰσέρχομαι, εἰσελεύσομαι, εἰσῆλθον, εἰσελήλυθα, —, — — go in, enter

Compound of ἔρχομαι: aorist εἰσῆλθον, perfect εἰσελήλυθα; deponent (middle forms, active meaning) in present and future.
NT 1st-aorist endings: εἰσήλθατε, εἰσέλθατε, εἰσελθάτω.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	εἰσέρχομαι	εἰσέρχωμαι	εἰσερχοίμην
2 sg	εἰσέρχῃ	εἰσέρχῃ	εἰσέρχοιο	εἰσέρχου
3 sg	εἰσέρχεται	εἰσέρχηται	εἰσέρχοιτο	εἰσερχέσθω
1 pl	εἰσερχόμεθα	εἰσερχώμεθα	εἰσερχοίμεθα
2 pl	εἰσέρχεσθε	εἰσέρχησθε	εἰσέρχοισθε	εἰσέρχεσθε
3 pl	εἰσέρχονται	εἰσέρχωνται	εἰσέρχοιντο	εἰσερχέσθωσαν

Infinitive: εἰσέρχεσθαι

Participle: εἰσερχόμενος, εἰσερχομένη, εἰσερχόμενον (gen. εἰσερχομένου)

Infinitive: εἰσελεύσεσθαι

Participle: εἰσελευσόμενος, εἰσελευσομένη, εἰσελευσόμενον (gen. εἰσελευσομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	εἰσῆλθον	εἰσέλθω	εἰσέλθοιμι
2 sg	εἰσῆλθες	εἰσέλθῃς	εἰσέλθοις	εἴσελθε
3 sg	εἰσῆλθε(ν)	εἰσέλθῃ	εἰσέλθοι	εἰσελθέτω / εἰσελθάτω
1 pl	εἰσήλθομεν	εἰσέλθωμεν	εἰσέλθοιμεν
2 pl	εἰσήλθετε / εἰσήλθατε	εἰσέλθητε	εἰσέλθοιτε	εἰσέλθετε / εἰσέλθατε
3 pl	εἰσῆλθον	εἰσέλθωσι(ν)	εἰσέλθοιεν	εἰσελθέτωσαν

Infinitive: εἰσελθεῖν

Participle: εἰσελθών, εἰσελθοῦσα, εἰσελθόν (gen. εἰσελθόντος)

Infinitive: εἰσεληλυθέναι

Participle: εἰσεληλυθώς, εἰσεληλυθυῖα, εἰσεληλυθός (gen. εἰσεληλυθότος)

Where you meet it

First met in passage 7, Matthew 23:13.

Explained in the notes of 2 passages: