Greek core word #323 · verb · 45 times in the New Testament

διώκω

dih-OH-koh

διώκω, διώξω, ἐδίωξα, —, δεδίωγμαι, ἐδιώχθην — pursue, persecute

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	διώκω	διώκω	διώκοιμι
2 sg	διώκεις	διώκῃς	διώκοις	δίωκε
3 sg	διώκει	διώκῃ	διώκοι	διωκέτω
1 pl	διώκομεν	διώκωμεν	διώκοιμεν
2 pl	διώκετε	διώκητε	διώκοιτε	διώκετε
3 pl	διώκουσι(ν)	διώκωσι(ν)	διώκοιεν	διωκέτωσαν

Infinitive: διώκειν

Participle: διώκων, διώκουσα, διῶκον (gen. διώκοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	διώκομαι	διώκωμαι	διωκοίμην
2 sg	διώκῃ	διώκῃ	διώκοιο	διώκου
3 sg	διώκεται	διώκηται	διώκοιτο	διωκέσθω
1 pl	διωκόμεθα	διωκώμεθα	διωκοίμεθα
2 pl	διώκεσθε	διώκησθε	διώκοισθε	διώκεσθε
3 pl	διώκονται	διώκωνται	διώκοιντο	διωκέσθωσαν

Infinitive: διώκεσθαι

Participle: διωκόμενος, διωκομένη, διωκόμενον (gen. διωκομένου)

Infinitive: διώξειν

Participle: διώξων, διώξουσα, διῶξον (gen. διώξοντος)

Infinitive: διωχθήσεσθαι

Participle: διωχθησόμενος, διωχθησομένη, διωχθησόμενον (gen. διωχθησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἐδίωξα	διώξω	διώξαιμι
2 sg	ἐδίωξας	διώξῃς	διώξαις	δίωξον
3 sg	ἐδίωξε(ν)	διώξῃ	διώξαι	διωξάτω
1 pl	ἐδιώξαμεν	διώξωμεν	διώξαιμεν
2 pl	ἐδιώξατε	διώξητε	διώξαιτε	διώξατε
3 pl	ἐδίωξαν	διώξωσι(ν)	διώξαιεν	διωξάτωσαν

Infinitive: διῶξαι

Participle: διώξας, διώξασα, διῶξαν (gen. διώξαντος)

Infinitive: δεδιῶχθαι

Participle: δεδιωγμένος, δεδιωγμένη, δεδιωγμένον (gen. δεδιωγμένου)

Where you meet it

First met in passage 81, John 5:16.