Greek core word #206 · adjective · 79 times in the New Testament

δίκαιος

DEE-kai-os

δίκαιος, δικαία, δίκαιον — righteous, just

2-1-2 adjective with feminine in -α after ι (δίκαιος, δικαία, δίκαιον).
Accent moves to the penult before a long ending (δικαίου, δικαία); final -αι, -οι count as short (δίκαιαι, δίκαιοι).

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Masc. sg	Fem. sg	Neut. sg	Masc. pl	Fem. pl	Neut. pl
Nom	δίκαιος	δικαία	δίκαιον	δίκαιοι	δίκαιαι	δίκαια
Gen	δικαίου	δικαίας	δικαίου	δικαίων	δικαίων	δικαίων
Dat	δικαίῳ	δικαίᾳ	δικαίῳ	δικαίοις	δικαίαις	δικαίοις
Acc	δίκαιον	δικαίαν	δίκαιον	δικαίους	δικαίας	δίκαια
Voc	δίκαιε	δικαία	δίκαιον	δίκαιοι	δίκαιαι	δίκαια

Where you meet it

First met in passage 57, Luke 15:7.