Greek core word #345 · verb · 41 times in the New Testament

διέρχομαι

dih-ER-ko-mai

διέρχομαι, διελεύσομαι, διῆλθον, διελήλυθα, —, — — go through

Compound of ἔρχομαι: aorist διῆλθον, perfect διελήλυθα; deponent (middle forms, active meaning) in present, imperfect and future.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	διέρχομαι	διέρχωμαι	διερχοίμην
2 sg	διέρχῃ	διέρχῃ	διέρχοιο	διέρχου
3 sg	διέρχεται	διέρχηται	διέρχοιτο	διερχέσθω
1 pl	διερχόμεθα	διερχώμεθα	διερχοίμεθα
2 pl	διέρχεσθε	διέρχησθε	διέρχοισθε	διέρχεσθε
3 pl	διέρχονται	διέρχωνται	διέρχοιντο	διερχέσθωσαν

Infinitive: διέρχεσθαι

Participle: διερχόμενος, διερχομένη, διερχόμενον (gen. διερχομένου)

Infinitive: διελεύσεσθαι

Participle: διελευσόμενος, διελευσομένη, διελευσόμενον (gen. διελευσομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	διῆλθον	διέλθω	διέλθοιμι
2 sg	διῆλθες	διέλθῃς	διέλθοις	δίελθε
3 sg	διῆλθε(ν)	διέλθῃ	διέλθοι	διελθέτω
1 pl	διήλθομεν	διέλθωμεν	διέλθοιμεν
2 pl	διήλθετε	διέλθητε	διέλθοιτε	διέλθετε
3 pl	διῆλθον	διέλθωσι(ν)	διέλθοιεν	διελθέτωσαν

Infinitive: διελθεῖν

Participle: διελθών, διελθοῦσα, διελθόν (gen. διελθόντος)

Infinitive: διεληλυθέναι

Participle: διεληλυθώς, διεληλυθυῖα, διεληλυθός (gen. διεληλυθότος)

Where you meet it

First met in passage 48, Luke 9:6.

Explained in the notes of 3 passages: