Greek core word #124 · verb · 132 times in the New Testament

ἀποστέλλω

ah-pos-TEH-loh

ἀποστέλλω, ἀποστελῶ, ἀπέστειλα, ἀπέσταλκα, ἀπέσταλμαι, ἀπεστάλην — send, send out

Liquid verb: contract future ἀποστελῶ, aorist ἀπέστειλα (ε > ει, no σ).
Stem σταλ- in perfect and 2nd aorist passive (ἀπέσταλκα, ἀπέσταλμαι, ἀπεστάλην); NT perfect 3 pl also ἀπέσταλκαν.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀποστέλλω	ἀποστέλλω	ἀποστέλλοιμι
2 sg	ἀποστέλλεις	ἀποστέλλῃς	ἀποστέλλοις	ἀπόστελλε
3 sg	ἀποστέλλει	ἀποστέλλῃ	ἀποστέλλοι	ἀποστελλέτω
1 pl	ἀποστέλλομεν	ἀποστέλλωμεν	ἀποστέλλοιμεν
2 pl	ἀποστέλλετε	ἀποστέλλητε	ἀποστέλλοιτε	ἀποστέλλετε
3 pl	ἀποστέλλουσι(ν)	ἀποστέλλωσι(ν)	ἀποστέλλοιεν	ἀποστελλέτωσαν

Infinitive: ἀποστέλλειν

Participle: ἀποστέλλων, ἀποστέλλουσα, ἀποστέλλον (gen. ἀποστέλλοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀποστέλλομαι	ἀποστέλλωμαι	ἀποστελλοίμην
2 sg	ἀποστέλλῃ	ἀποστέλλῃ	ἀποστέλλοιο	ἀποστέλλου
3 sg	ἀποστέλλεται	ἀποστέλληται	ἀποστέλλοιτο	ἀποστελλέσθω
1 pl	ἀποστελλόμεθα	ἀποστελλώμεθα	ἀποστελλοίμεθα
2 pl	ἀποστέλλεσθε	ἀποστέλλησθε	ἀποστέλλοισθε	ἀποστέλλεσθε
3 pl	ἀποστέλλονται	ἀποστέλλωνται	ἀποστέλλοιντο	ἀποστελλέσθωσαν

Infinitive: ἀποστέλλεσθαι

Participle: ἀποστελλόμενος, ἀποστελλομένη, ἀποστελλόμενον (gen. ἀποστελλομένου)

Infinitive: ἀποστελεῖν

Participle: ἀποστελῶν, ἀποστελοῦσα, ἀποστελοῦν (gen. ἀποστελοῦντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀπέστειλα	ἀποστείλω	ἀποστείλαιμι
2 sg	ἀπέστειλας	ἀποστείλῃς	ἀποστείλαις	ἀπόστειλον
3 sg	ἀπέστειλε(ν)	ἀποστείλῃ	ἀποστείλαι	ἀποστειλάτω
1 pl	ἀπεστείλαμεν	ἀποστείλωμεν	ἀποστείλαιμεν
2 pl	ἀπεστείλατε	ἀποστείλητε	ἀποστείλαιτε	ἀποστείλατε
3 pl	ἀπέστειλαν	ἀποστείλωσι(ν)	ἀποστείλαιεν	ἀποστειλάτωσαν

Infinitive: ἀποστεῖλαι

Participle: ἀποστείλας, ἀποστείλασα, ἀποστεῖλαν (gen. ἀποστείλαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀπεστάλην	ἀποσταλῶ	ἀποσταλείην
2 sg	ἀπεστάλης	ἀποσταλῇς	ἀποσταλείης	ἀποστάληθι
3 sg	ἀπεστάλη	ἀποσταλῇ	ἀποσταλείη	ἀποσταλήτω
1 pl	ἀπεστάλημεν	ἀποσταλῶμεν	ἀποσταλεῖμεν
2 pl	ἀπεστάλητε	ἀποσταλῆτε	ἀποσταλεῖτε	ἀποστάλητε
3 pl	ἀπεστάλησαν	ἀποσταλῶσι(ν)	ἀποσταλεῖεν	ἀποσταλήτωσαν

Infinitive: ἀποσταλῆναι

Participle: ἀποσταλείς, ἀποσταλεῖσα, ἀποσταλέν (gen. ἀποσταλέντος)

Infinitive: ἀπεσταλκέναι

Participle: ἀπεσταλκώς, ἀπεσταλκυῖα, ἀπεσταλκός (gen. ἀπεσταλκότος)

Infinitive: ἀπεστάλθαι

Participle: ἀπεσταλμένος, ἀπεσταλμένη, ἀπεσταλμένον (gen. ἀπεσταλμένου)

Where you meet it

First met in passage 2, Matthew 10:40.

Explained in the notes of 2 passages: