Greek core word #235 · verb · 67 times in the New Testament

ἀπολύω

ah-po-LOO-oh

ἀπολύω, ἀπολύσω, ἀπέλυσα, —, ἀπολέλυμαι, ἀπελύθην — release, send away

Compound of λύω, conjugated like it; augment after the prefix (ἀπέλυσα, ἀπελύθην).

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀπολύω	ἀπολύω	ἀπολύοιμι
2 sg	ἀπολύεις	ἀπολύῃς	ἀπολύοις	ἀπόλυε
3 sg	ἀπολύει	ἀπολύῃ	ἀπολύοι	ἀπολυέτω
1 pl	ἀπολύομεν	ἀπολύωμεν	ἀπολύοιμεν
2 pl	ἀπολύετε	ἀπολύητε	ἀπολύοιτε	ἀπολύετε
3 pl	ἀπολύουσι(ν)	ἀπολύωσι(ν)	ἀπολύοιεν	ἀπολυέτωσαν

Infinitive: ἀπολύειν

Participle: ἀπολύων, ἀπολύουσα, ἀπολῦον (gen. ἀπολύοντος)

Infinitive: ἀπολύσειν

Participle: ἀπολύσων, ἀπολύσουσα, ἀπολῦσον (gen. ἀπολύσοντος)

Infinitive: ἀπολυθήσεσθαι

Participle: ἀπολυθησόμενος, ἀπολυθησομένη, ἀπολυθησόμενον (gen. ἀπολυθησομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀπέλυσα	ἀπολύσω	ἀπολύσαιμι
2 sg	ἀπέλυσας	ἀπολύσῃς	ἀπολύσαις	ἀπόλυσον
3 sg	ἀπέλυσε(ν)	ἀπολύσῃ	ἀπολύσαι	ἀπολυσάτω
1 pl	ἀπελύσαμεν	ἀπολύσωμεν	ἀπολύσαιμεν
2 pl	ἀπελύσατε	ἀπολύσητε	ἀπολύσαιτε	ἀπολύσατε
3 pl	ἀπέλυσαν	ἀπολύσωσι(ν)	ἀπολύσαιεν	ἀπολυσάτωσαν

Infinitive: ἀπολῦσαι

Participle: ἀπολύσας, ἀπολύσασα, ἀπολῦσαν (gen. ἀπολύσαντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀπελύθην	ἀπολυθῶ	ἀπολυθείην
2 sg	ἀπελύθης	ἀπολυθῇς	ἀπολυθείης	ἀπολύθητι
3 sg	ἀπελύθη	ἀπολυθῇ	ἀπολυθείη	ἀπολυθήτω
1 pl	ἀπελύθημεν	ἀπολυθῶμεν	ἀπολυθεῖμεν
2 pl	ἀπελύθητε	ἀπολυθῆτε	ἀπολυθεῖτε	ἀπολύθητε
3 pl	ἀπελύθησαν	ἀπολυθῶσι(ν)	ἀπολυθεῖεν	ἀπολυθήτωσαν

Infinitive: ἀπολυθῆναι

Participle: ἀπολυθείς, ἀπολυθεῖσα, ἀπολυθέν (gen. ἀπολυθέντος)

Infinitive: ἀπολελύσθαι

Participle: ἀπολελυμένος, ἀπολελυμένη, ἀπολελυμένον (gen. ἀπολελυμένου)

Where you meet it

First met in passage 27, Mark 15:6.

Explained in the notes of 2 passages: