Greek core word #303 · verb · 48 times in the New Testament

ἀποδίδωμι

ah-po-DEE-doh-mih

ἀποδίδωμι, ἀποδώσω, ἀπέδωκα, —, —, ἀπεδόθην — give back, pay

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀποδίδωμι	ἀποδιδῶ	ἀποδιδοίην
2 sg	ἀποδίδως	ἀποδιδῷς	ἀποδιδοίης	ἀποδίδου
3 sg	ἀποδίδωσι(ν)	ἀποδιδῷ	ἀποδιδοίη	ἀποδιδότω
1 pl	ἀποδίδομεν	ἀποδιδῶμεν	ἀποδιδοῖμεν
2 pl	ἀποδίδοτε	ἀποδιδῶτε	ἀποδιδοῖτε	ἀποδίδοτε
3 pl	ἀποδιδόασι(ν)	ἀποδιδῶσι(ν)	ἀποδιδοῖεν	ἀποδιδότωσαν

Infinitive: ἀποδιδόναι

Participle: ἀποδιδούς, ἀποδιδοῦσα, ἀποδιδόν/ἀποδιδοῦν (gen. ἀποδιδόντος)

Infinitive: ἀποδώσειν

Participle: ἀποδώσων, ἀποδώσουσα, ἀποδῶσον (gen. ἀποδώσοντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀπέδωκα	ἀποδῶ	ἀποδοίην
2 sg	ἀπέδωκας	ἀποδῷς	ἀποδοίης	ἀπόδος
3 sg	ἀπέδωκε(ν)	ἀποδῷ	ἀποδοίη	ἀποδότω
1 pl	ἀπεδώκαμεν	ἀποδῶμεν	ἀποδοῖμεν
2 pl	ἀπεδώκατε	ἀποδῶτε	ἀποδοῖτε	ἀπόδοτε
3 pl	ἀπέδωκαν	ἀποδῶσι(ν)	ἀποδοῖεν	ἀποδότωσαν

Infinitive: ἀποδοῦναι

Participle: ἀποδούς, ἀποδοῦσα, ἀποδόν (gen. ἀποδόντος)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀπεδόμην	ἀποδῶμαι	ἀποδοίμην
2 sg	ἀπέδου	ἀποδῷ	ἀποδοῖο	ἀπόδου
3 sg	ἀπέδοτο / ἀπέδετο	ἀποδῶται	ἀποδοῖτο	ἀποδόσθω
1 pl	ἀπεδόμεθα	ἀποδώμεθα	ἀποδοίμεθα
2 pl	ἀπέδοσθε	ἀποδῶσθε	ἀποδοῖσθε	ἀπόδοσθε
3 pl	ἀπέδοντο	ἀποδῶνται	ἀποδοῖντο	ἀποδόσθωσαν

Infinitive: ἀποδόσθαι

Participle: ἀποδόμενος, ἀποδομένη, ἀποδόμενον (gen. ἀποδομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀπεδόθην	ἀποδοθῶ	ἀποδοθείην
2 sg	ἀπεδόθης	ἀποδοθῇς	ἀποδοθείης	ἀποδόθητι
3 sg	ἀπεδόθη	ἀποδοθῇ	ἀποδοθείη	ἀποδοθήτω
1 pl	ἀπεδόθημεν	ἀποδοθῶμεν	ἀποδοθεῖμεν
2 pl	ἀπεδόθητε	ἀποδοθῆτε	ἀποδοθεῖτε	ἀποδόθητε
3 pl	ἀπεδόθησαν	ἀποδοθῶσι(ν)	ἀποδοθεῖεν	ἀποδοθήτωσαν

Infinitive: ἀποδοθῆναι

Participle: ἀποδοθείς, ἀποδοθεῖσα, ἀποδοθέν (gen. ἀποδοθέντος)

Where you meet it

First met in passage 51, Luke 12:59.