Greek core word #138 · verb · 117 times in the New Testament

ἀπέρχομαι

ah-PER-ko-mai

ἀπέρχομαι, ἀπελεύσομαι, ἀπῆλθον, ἀπελήλυθα, —, — — go away, depart

Compound of ἔρχομαι: aorist ἀπῆλθον, perfect ἀπελήλυθα; deponent (middle forms, active meaning) in present and future.
NT 1st-aorist endings: ἀπῆλθαν, ἀπῆλθα.

Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀπέρχομαι	ἀπέρχωμαι	ἀπερχοίμην
2 sg	ἀπέρχῃ	ἀπέρχῃ	ἀπέρχοιο	ἀπέρχου
3 sg	ἀπέρχεται	ἀπέρχηται	ἀπέρχοιτο	ἀπερχέσθω
1 pl	ἀπερχόμεθα	ἀπερχώμεθα	ἀπερχοίμεθα
2 pl	ἀπέρχεσθε	ἀπέρχησθε	ἀπέρχοισθε	ἀπέρχεσθε
3 pl	ἀπέρχονται	ἀπέρχωνται	ἀπέρχοιντο	ἀπερχέσθωσαν

Infinitive: ἀπέρχεσθαι

Participle: ἀπερχόμενος, ἀπερχομένη, ἀπερχόμενον (gen. ἀπερχομένου)

Infinitive: ἀπελεύσεσθαι

Participle: ἀπελευσόμενος, ἀπελευσομένη, ἀπελευσόμενον (gen. ἀπελευσομένου)

	Indicative	Subjunctive	Optative	Imperative
1 sg	ἀπῆλθον / ἀπῆλθα	ἀπέλθω	ἀπέλθοιμι
2 sg	ἀπῆλθες	ἀπέλθῃς	ἀπέλθοις	ἄπελθε
3 sg	ἀπῆλθε(ν)	ἀπέλθῃ	ἀπέλθοι	ἀπελθέτω
1 pl	ἀπήλθομεν	ἀπέλθωμεν	ἀπέλθοιμεν
2 pl	ἀπήλθετε	ἀπέλθητε	ἀπέλθοιτε	ἀπέλθετε
3 pl	ἀπῆλθον / ἀπῆλθαν	ἀπέλθωσι(ν)	ἀπέλθοιεν	ἀπελθέτωσαν

Infinitive: ἀπελθεῖν

Participle: ἀπελθών, ἀπελθοῦσα, ἀπελθόν (gen. ἀπελθόντος)

Infinitive: ἀπεληλυθέναι

Participle: ἀπεληλυθώς, ἀπεληλυθυῖα, ἀπεληλυθός (gen. ἀπεληλυθότος)

Where you meet it

First met in passage 12, Mark 5:17.

Explained in the notes of 4 passages: