Greek core word #228 · verb · 70 times in the New Testament
αἰτέω
ai-TEH-ohαἰτέω, αἰτήσω, ᾔτησα, ᾔτηκα, —, — — ask, request
- ε-contract verb with augment αι > ῃ (ᾔτησα); middle αἰτοῦμαι is used with little difference in meaning.
Forms in bold occur in the New Testament; the others complete the pattern. A dash (—) marks a form that does not exist.
Present active
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sg | αἰτῶ | αἰτῶ | αἰτοίην | |
| 2 sg | αἰτεῖς | αἰτῇς | αἰτοίης | αἴτει |
| 3 sg | αἰτεῖ | αἰτῇ | αἰτοίη | αἰτείτω |
| 1 pl | αἰτοῦμεν | αἰτῶμεν | αἰτοῖμεν | |
| 2 pl | αἰτεῖτε | αἰτῆτε | αἰτοῖτε | αἰτεῖτε |
| 3 pl | αἰτοῦσι(ν) | αἰτῶσι(ν) | αἰτοῖεν | αἰτείτωσαν |
Infinitive: αἰτεῖν
Participle: αἰτῶν, αἰτοῦσα, αἰτοῦν (gen. αἰτοῦντος)
Present middle/passive
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sg | αἰτοῦμαι | αἰτῶμαι | αἰτοίμην | |
| 2 sg | αἰτῇ | αἰτῇ | αἰτοῖο | αἰτοῦ |
| 3 sg | αἰτεῖται | αἰτῆται | αἰτοῖτο | αἰτείσθω |
| 1 pl | αἰτούμεθα | αἰτώμεθα | αἰτοίμεθα | |
| 2 pl | αἰτεῖσθε | αἰτῆσθε | αἰτοῖσθε | αἰτεῖσθε |
| 3 pl | αἰτοῦνται | αἰτῶνται | αἰτοῖντο | αἰτείσθωσαν |
Infinitive: αἰτεῖσθαι
Participle: αἰτούμενος, αἰτουμένη, αἰτούμενον (gen. αἰτουμένου)
Imperfect middle/passive
| Indicative | |
|---|---|
| 1 sg | ᾐτούμην |
| 2 sg | ᾐτοῦ |
| 3 sg | ᾐτεῖτο |
| 1 pl | ᾐτούμεθα |
| 2 pl | ᾐτεῖσθε |
| 3 pl | ᾐτοῦντο |
Future active
| Indicative | Optative | |
|---|---|---|
| 1 sg | αἰτήσω | αἰτήσοιμι |
| 2 sg | αἰτήσεις | αἰτήσοις |
| 3 sg | αἰτήσει | αἰτήσοι |
| 1 pl | αἰτήσομεν | αἰτήσοιμεν |
| 2 pl | αἰτήσετε | αἰτήσοιτε |
| 3 pl | αἰτήσουσι(ν) | αἰτήσοιεν |
Infinitive: αἰτήσειν
Participle: αἰτήσων, αἰτήσουσα, αἰτῆσον (gen. αἰτήσοντος)
Future middle
| Indicative | Optative | |
|---|---|---|
| 1 sg | αἰτήσομαι | αἰτησοίμην |
| 2 sg | αἰτήσῃ | αἰτήσοιο |
| 3 sg | αἰτήσεται | αἰτήσοιτο |
| 1 pl | αἰτησόμεθα | αἰτησοίμεθα |
| 2 pl | αἰτήσεσθε | αἰτήσοισθε |
| 3 pl | αἰτήσονται | αἰτήσοιντο |
Infinitive: αἰτήσεσθαι
Participle: αἰτησόμενος, αἰτησομένη, αἰτησόμενον (gen. αἰτησομένου)
Aorist active
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sg | ᾔτησα | αἰτήσω | αἰτήσαιμι | |
| 2 sg | ᾔτησας | αἰτήσῃς | αἰτήσαις | αἴτησον |
| 3 sg | ᾔτησε(ν) | αἰτήσῃ | αἰτήσαι | αἰτησάτω |
| 1 pl | ᾐτήσαμεν | αἰτήσωμεν | αἰτήσαιμεν | |
| 2 pl | ᾐτήσατε | αἰτήσητε | αἰτήσαιτε | αἰτήσατε |
| 3 pl | ᾔτησαν | αἰτήσωσι(ν) | αἰτήσαιεν | αἰτησάτωσαν |
Infinitive: αἰτῆσαι
Participle: αἰτήσας, αἰτήσασα, αἰτῆσαν (gen. αἰτήσαντος)
Aorist middle
| Indicative | Subjunctive | Optative | Imperative | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sg | ᾐτησάμην | αἰτήσωμαι | αἰτησαίμην | |
| 2 sg | ᾐτήσω | αἰτήσῃ | αἰτήσαιο | αἴτησαι |
| 3 sg | ᾐτήσατο | αἰτήσηται | αἰτήσαιτο | αἰτησάσθω |
| 1 pl | ᾐτησάμεθα | αἰτησώμεθα | αἰτησαίμεθα | |
| 2 pl | ᾐτήσασθε | αἰτήσησθε | αἰτήσαισθε | αἰτήσασθε |
| 3 pl | ᾐτήσαντο | αἰτήσωνται | αἰτήσαιντο | αἰτησάσθωσαν |
Infinitive: αἰτήσασθαι
Participle: αἰτησάμενος, αἰτησαμένη, αἰτησάμενον (gen. αἰτησαμένου)
Perfect active
| Indicative | |
|---|---|
| 1 sg | ᾔτηκα |
| 2 sg | ᾔτηκας |
| 3 sg | ᾔτηκε(ν) |
| 1 pl | ᾐτήκαμεν |
| 2 pl | ᾐτήκατε |
| 3 pl | ᾐτήκασι(ν) |
Infinitive: ᾐτηκέναι
Participle: ᾐτηκώς, ᾐτηκυῖα, ᾐτηκός (gen. ᾐτηκότος)
Where you meet it
First met in passage 107, Ephesians 3:13.
From Appendix B of the Greek and Latin with Jerome study companion · PDF page 183 · open the PDF here